عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٩٩ - معاشران ناباب

خلقى نكند و با كسى كه با او رفيق است رفاقت نكند و هم جوار او هم جوار خود نباشد و خوشمزگى نكند با كسى كه با او خوشمزگى كند، اى شيعه آل محمد! تقوا پيشه كنيد «و لا حول ولا قوة الا بالله»[١].

امام صادق ٧ فرمود:

صداقت و دوستى در ميان نباشد جز با شرايطش و هر كه داراى همه آن شروط يا برخى از آن‌هاست او را اهل صداقت دان و هر كس هيچ كدام از آن‌ها را ندارد او را به صداقت نسبت مده،

اول اين كه: نهان و عيانش براى تو يكى باشد،

دوم اين كه: آراستگى تو را آراستگى خودش داند و زشتى تو را زشتى خودش شمارد،

سوم اين كه: وقتى به جاه و مالى رسيد دست از تو بر ندارد،

چهارم اين كه: از آنچه بتواند از تو دريغ ننمايد،

پنجم كه همه اين شرايط را لازم دارد اين است كه: هنگام بيچارگى و نكبت تو را وا ننهد[٢].

معاشران ناباب‌

امام صادق ٧ مى‌فرمايد:

هرگاه اميرالمؤمنين ٧ به منبر مى‌رفت مى‌فرمود: براى مرد مسلمان شايسته است كه از برادرى و رفاقت با سه كس بپرهيزد:

[١] -الكافى: ٢/ ٦٣٧، باب حسن المعاشرة، حديث ٢.

[٢] -الكافى: ٢/ ٦٣٩، باب من يجب مصادقته ومصاحبته، حديث ٦؛ وسائل الشيعة: ١٢/ ٢٥، باب ١٣، حديث ١٥٥٤٩.