ترجمه بحار الانوار (قسمت سوم از جلد پانزدهم) - موسوي همداني، ابوالحسن - الصفحة ٢٧٧ - باب ٥٦ در طاعت و تقوى و ستايش متقين و صفات و علائم آنان و اينكه ميزان ارزش و شرط قبولى عمل تقوى است
خود فرمود آيه يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقاتِهِ وَ لا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَ أَنْتُمْ ... را چگونه قرائت ميكنيد عرض كرد وَ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ حضرت فرمود:
سبحان اللَّه
(اظهار تعجّب كرد) چطور مىشود؟ خداوند ايمان آنها را تقرير نموده و اعتراف بايمان آنان نموده و بعنوان اهل ايمان بآنان خطاب كرده و با اين از آنها اسلام را خواسته و ميفرمايد مسلم باشيد با اينكه ايمان برتر از اسلام است؟ آن شخص عرض كرد در قرائت زيد بن حارثه اين طور قرائت شده حضرت فرمود اين آيه در قرائت على ٧ كه همان كيفيت و نزول جبرئيل بر پيغمبر ٦ است إِلَّا وَ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ با تشديد است كه شما اهل ايمان بايد تسليم باشيد در مقابل پيغمبر ٦ و نيز تسليم باشيد براى امام پس از پيغمبر ٦. وَ اللَّهُ عَلِيمٌ بِالْمُتَّقِينَ بشارت و مژدهاى است براى اهل خير و اشاره باين است كه تقوى و پرهيزگارى سرچشمه نيكىها و اعمال خوب است. وَ إِنْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا اگر در مقابل دشمنان صبر و استقامت داشته و از معاشرت و ارتباط با آنان پرهيز نمائيد لا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئاً دشمنى و نقشههاى شوم آنان كوچكترين زيانى بشما نميرساند چون خدا وعده قطعى داده كه صابران و اهل تقوى را حفظ كند لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ باشد كه شما سپاس نعمتهاى خدا را بجا آوريد. وَ اتَّقُوا اللَّهَ در محرمات و آنچه خداوند نهى فرموده پرهيز داشته باشيد. لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ باميد رستگارى وَ اتَّقُوا النَّارَ ... از آتش دوزخ بترسيد و اعمال دوزخيان و كفار را انجام ندهيد لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ كه در نتيجه اطاعت خدا و رسول مشمول رحمت مىشود.
لفظ لعلّ و عسى كه در اصل لغت بمعناى رجاء و اميد است در اين گونه موارد و در كلام حق اشاره و كنايه از اين مطلب است كه هشدار دهد وصول باين نتائج و رسيدن باين مقاصد دشوار است و مراقبت كامل لازم دارد (چون رجاء و اميد بمعناى واقعى در باره حق راه ندارد زيرا اميدوار بودن براى كسى صحيح است كه صد در صد از عواقب و پايان كار آگاهى نداشته باشد و اين عدم آگاهى هر چه هم اندك باشد در باره خداوند متعال راه ندارد).
وَ سارِعُوا إِلى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ يعنى بشتابيد بطرف اسباب و موجبات مغفرت و رحمت الهى و از امير مؤمنان على ٧ رسيده كه يعنى سرعت نمائيد براى انجام واجبات و فرائض دينى. وَ جَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ حضرت صادق ٧ يعنى هنگامى كه آن آسمان و زمين را چنين قرار دهند و حضرت هر دو دست خود را باز نموده و كنار هم قرار داد يعنى وسعت بهشت، باندازه آسمان و زمين است در حالى كه سطح هر دو كنار هم قرار بگيرند. أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ امير مؤمنان ٧ فرمود شما نميرسيد ببهشت مگر از راه تقوى.
نُزُلًا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ. نزل بآن خوردنى و آشاميدنى كه براى نازلين و واردين آماده مىشود