ترجمه بحار الانوار (قسمت سوم از جلد پانزدهم) - موسوي همداني، ابوالحسن - الصفحة ٢٧٦ - باب ٥٦ در طاعت و تقوى و ستايش متقين و صفات و علائم آنان و اينكه ميزان ارزش و شرط قبولى عمل تقوى است
تفكر ترس از خدا است و هشدار بتقوى و ترس از خدا باين منظور است كه فقط از خدا بترسد و از غير خدا قطع رابطه نمايد.
وَ اتَّقُوا اللَّهَ در امور اجتماعى خود خدا را در نظر داشته باشيد در تفسير امام ٧ نقل شده يعنى اى حجاج و زوار بيت اللَّه كه از اثر عمل حج گناهان گذشته شما آمرزيده شده و در توبه خود مقر و باقى هستيد بپرهيزيد از اينكه بار ديگر بطرف گناه برويد و بار سنگين و وزر گناه بر شما بازگردد كه مغفرت و بخشودگى آن گناهان نياز بتوبه جديدى داشته باشد وَ اعْلَمُوا أَنَّكُمْ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ براى پاداش اعمال خود وَ إِذا قِيلَ لَهُ اتَّقِ اللَّهَ از خدا بترس و كارهاى زشت را رها كن أَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالْإِثْمِ تكبّر و خود بينى و غرور جاهلى او را بگناه واميدارد و لجاج و عنادش بارتكاب گناه ميكشاند كه در نتيجه بر شرارت و ستمكاريش افزوده ميگردد فَحَسْبُهُ جَهَنَّمُ براى كيفر و نتائج اعمال زشت او جهنم بس است و لبئس المهاد و چه بد جايگاهى است دوزخ كه دائما در آن است وَ اتَّقُوا يَوْماً يعنى آماده آن روز باشيد ثُمَّ تُوَفَّى كُلُّ نَفْسٍ ما كَسَبَتْ هر كس پاداش و كيفر عمل خود را خير باشد بايد دريافت خواهد نمود وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ كوچكترين ستمى نخواهد بود نه پاداش اعمال كمبود دارد و نه عقاب و كيفر افزوده ميگردد و مَنْ أَوْفى بِعَهْدِهِ آن كس كه بعهد و پيمان خويش هر گونه عهدى باشد پاى بند و مقيد شود وَ اتَّقى و از مكر و فريب بپرهيزد خدا او را دوست دارد فَإِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ و اينكه خداوند يحبّه نفرموده و بجاى ضمير لفظ الْمُتَّقِينَ را مخصوصا نهاده از اين جهت است كه توجه دهد علّت و ملاك محبت خدا و نجات انسان تقوى و پرهيزگارى است.
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقاتِهِ يعنى حق پرهيزگارى و تا حد لازم و واجب تقواى الهى را انجام دهيد و آن عبارت است از بكار بردن حد اكثر قدرت و استطاعت در انجام واجبات و دورى از محرمات كه بعدا اخبار و احاديثى در تفسير آن خواهد آمد.
و در حديثى آمده كه اين آيه بوسيله آيه فَاتَّقُوا اللَّهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ نسخ شده است (چون انجام حق پرهيزگارى و حق تقواى الهى مرحله خيلى بلند و برتر از استطاعت و قدرت بشر عادى است و لذا اين فرمان منسوخ شده و تقواى بقدر استطاعت و وسع انسان واجب شده كه البته اين حرف صحيح نيست) وَ لا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ يعنى مراقب خود باشيد كه تا آخرين نفس از اسلام دست برنداريد و در حال مرگ جز اسلام دين ديگرى نداشته باشيد و در مجمع البيان از حضرت صادق ٧ قرائت مُسْلِمُونَ با تشديد لام نقل شده به اين معنا كه تا آخرين نفس تسليم محض باشيد و مطيع و منقاد پيامبر اسلام ٦ باشيد.
و عياشى در تفسير خود از حضرت كاظم ٧ نقل نموده كه آن حضرت ببعضى از اصحاب