ميكند نه از طريق تعليم و تعلّم ظاهرى كه علماء و دانشمندان كسب علوم مينمايند و داراى حالت صدق و اخلاص مى‌شود نه از آن راهى كه صد يقين و عبادت‌كنندگان ميروند چون حكماء و فلاسفه از طريق سكوت و گوش فراوان و پر حرفى نكردن حكمت را بدست مى‌آورند و دانشمندان و علماء با تحصيل و كوشش و جديت داراى علم و دانش ميشوند و صد يقين و راستان از راه خشوع و خضوع و عبادتهاى طولانى بمرتبه صدق و راستى ميخواهند برسند و كسى كه از اين راه‌ها طى مسير نموده و راه خود را به پيمايد بمقصد رسيدنش قطعى و صد در صد نيست بلكه دو احتمال دارد يا اينكه انحطاط و تنزل روحى پيدا ميكند و بطرف سقوط مى‌رود يا اينكه قوس صعودى را گرفته و مقام و مراتب بلند انسانيت را طى ميكند البته اكثرا از ارتقاء و بالا رفتن باز مى‌مانند و قوس نزولى را ميگيرند. چون حق الهى و وظيفه خود را مراعات ننموده و فرمان خدا را آن طورى كه بايد انجام نميدهند و اين چنين است حالت كسى كه نشناسد خدا را آن طورى كه لازم است و محبت واقعى و دوستى كامل با خدا ندارد. اين عبادتها و نمازها و روزهاى آنها و نقل حديث و روايات و علم و دانش آنها تو را فريب ندهد كه آنان خران رمنده و گريزانند.

مرحوم مجلسى ميفرمايد: تتمه و دنباله اين حديث در ابوابى است كه مربوط به بيان و تصريح اسامى ائمه اطهار : است ج ٣٦ ص ٤٠٦.

٢٧- جامع الاخبار- على ٧ فرمود كسى كه مرا دوست دارد كه بفهمد مقام و ارزش خود را در درگاه الهى ميزانش اين است كه به بيند منزلت و مقام خدا در نزد او چگونه است چون كسى كه دو چيز در اختيار او باشد هم دنيا و هم آخرت، اگر آخرت را انتخاب كرد او در مقام تضاد و تزاحم) دنيا را رها كرد البته اين شخص كسى است كه خدا را دوست دارد و كسى كه دنيا را انتخاب نمود و آخرت را رها كرد. اين چنين شخص ارزش و منزلتى نزد خدا ندارد.

و حضرت صادق ٧ فرمود قلب آدمى حرم و قرق‌گاه الهى است. در حرم خدا غير خدا را منزل مده.

٢٨- مسكن الفؤاد شهيد ثانى رفع اللَّه مقامه- در اخبار داود چنين آمده- كه خداوند بداود ٧ وحى نمود. اى داود بمردم روى زمين ابلاغ نما كه من دوست كسى هستم كه مرا دوست بدارد و همنشينم با كسى با من همنشينى كند (كسى كه باشد با من من هم با او هستم) و انس دارم با كسى كه با من مأنوس است همراهى و مصاحبت دارم با، كسى كه با من مصاحبت دارد انتخاب ميكنم كسى را كه مرا انتخاب نمايد مطيع هستم كسى را كه مرا اطاعت نمايد دوست ندارد مرا از روى واقع و حقيقت احدى مگر اينكه ميپذيرم و