ترجمه بحار الانوار (قسمت سوم از جلد پانزدهم) - موسوي همداني، ابوالحسن - الصفحة ٣٣٧ - باب ٥٩ در باره بيم و اميد و حسن ظن بخدا و گمان لطف و كرم از خداوند متعال داشتن
از حق عناد و لجاجت دارند.
معارج ٢٧- ٢٨ وَ الَّذِينَ هُمْ مِنْ عَذابِ رَبِّهِمْ مُشْفِقُونَ. إِنَّ عَذابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُونٍ.
آنان كه از عذاب الهى خائف و ترسناكند، چون هيچ كس از عذاب و كيفر خدا ايمن نيست.
نوح ١٣- ١٤ ما لَكُمْ لا تَرْجُونَ لِلَّهِ وَقاراً. وَ قَدْ خَلَقَكُمْ أَطْواراً شما چرا وقار و عظمت خداوندى را مراعات نميكنيد با اينكه شما را گوناگون و گروه گروه آفريد و يا خلقت شما را در مراحل گوناگونى قرار داد كه در اين مراحل شما را بكمال برساند.
مدثر ٥٣- ٥٦ كَلَّا بَلْ لا يَخافُونَ الْآخِرَةَ الى قوله تعالى هُوَ أَهْلُ التَّقْوى وَ أَهْلُ الْمَغْفِرَةِ.
چنين نيست بلكه اينها از قيامت بيم و هراسى ندارند تا آنجا كه فرمود او است كه سزاوار پرهيز و تقوى است و او است كه سزاوار بخشودن گناه است.
دهر ٧ به بعد وَ يَخافُونَ يَوْماً كانَ شَرُّهُ مُسْتَطِيراً الى قوله تعالى إِنَّا نَخافُ مِنْ رَبِّنا يَوْماً عَبُوساً قَمْطَرِيراً. فَوَقاهُمُ اللَّهُ شَرَّ ذلِكَ الْيَوْمِ وَ لَقَّاهُمْ نَضْرَةً وَ سُرُوراً الى قوله تعالى نَحْنُ خَلَقْناهُمْ وَ شَدَدْنا أَسْرَهُمْ وَ إِذا شِئْنا بَدَّلْنا أَمْثالَهُمْ تَبْدِيلًا الى قوله تعالى يُدْخِلُ مَنْ يَشاءُ فِي رَحْمَتِهِ وَ الظَّالِمِينَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذاباً أَلِيماً. ميترسند از روزى كه شر آن و وحشت آن آشكار و فراگير است. ميگويند ما از پروردگار خود در باره آن روزى كه چهرهها را عبوس و قيافهها را سخت دگرگون ميكند ميترسيم. خداوند هم بپاداش خوف و ترس آنان را از ناراحتى آن روز مصون داشته و شادابى و خوشحالى بآنان عنايت فرمايد تا آنجا كه فرموده: ما آفريديم اينان را و خلقتشان را محكم و استوار نموديم و آنگاه كه مرگ و هلاكتشان را اراده كنيم گروهى ديگر را بجاى اينها آوريم تا آنجا كه فرموده: هر كه را بخواهد مشمول رحمت خود قرار ميدهد. و براى ستمگران عذابى دردناك آماده و مقرر ساخته است.
نازعات ١٩- ٢٦ وَ أَهْدِيَكَ إِلى رَبِّكَ فَتَخْشى الى قوله تعالى إِنَّ فِي ذلِكَ لَعِبْرَةً لِمَنْ يَخْشى. موسى ٧ بفرعون گفت آيا ميل دارى كه تو را به خداى خودت هدايت و راهنمائى نموده تا نتيجة از او بترسى و از اين بلند پروازى دست بردارى؟ قطعا براى آنكه بترسد در اين داستان عبرت و پندى است.
نازعات ٤٠- ٤١ وَ أَمَّا مَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ وَ نَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوى. فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوى. اما آن كس كه از حضور و مقام شهود پروردگار بترسد و خود را از هواى نفس باز دارد پس قطعا بهشت جايگاه او است.
انفطار ٥ تا ٨ عَلِمَتْ نَفْسٌ ما قَدَّمَتْ وَ أَخَّرَتْ. يا أَيُّهَا الْإِنْسانُ ما غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ الَّذِي خَلَقَكَ فَسَوَّاكَ فَعَدَلَكَ فِي أَيِّ صُورَةٍ ما شاءَ رَكَّبَكَ. در آن روز هر كس باعمالى كه در ايام