ترجمه بحار الانوار (قسمت سوم از جلد پانزدهم) - موسوي همداني، ابوالحسن - الصفحة ٦٧ - و اما اخبار و روايات
تا ٧٠٠ برابر به آنان پاداش خواهد داد كه فرمود (اين عنايت پاداشى است از پروردگار تو بخششى كه روى حساب است سوره نباء ٣٦) و فرموده (براى آنان پاداش مضاعف و چند برابر در مقابل عملشان هست و آنان در غرفههاى بهشتى در امن و امانند سوره سباء ٣٧) بنا بر اين در اين گونه پاداشهاى جاودانه تمايل داشته باشيد- خدا شما را رحمت نمايد و براى او عمل كنيد و يك ديگر را وادار كنيد و بدانيد اى بندگان خدا كه افراد با تقوى هم خير و سود اين جهان و هم سود جهان ديگر را بدست آوردهاند. با دنيا داران و اهل دنيا در استفاده از لذائذ اين جهان شريك و هم بهرهاند ولى اهل دنيا در لذائذ اخروى با آن شركت ندارند. خداوند مقدارى كه كفايت زندگى آنان را بنمايد براى آنها مباح و مجاز دانسته و در آيه ٣١ از سوره اعراف فرموده (قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللَّهِ ... بگو اى پيغمبر چه كسى زينتهاى خدا دادى را كه براى بندگان خود آفريده حرام كرده و از صرف رزق و روزى حلال و پاكيزه منع كرده بگو اين نعمتها در دنيا براى اهل ايمانست و در آن جهان خالص (در بست و منحصرا براى مؤمنين و يا از كدورات اين جهانى خالص شده و براى آنان خواهد شد) ما آيات خود را براى اهل دانش چنين روشن بيان ميكنيم) آنان (اهل تقوى) از منازل و خانههاى خوب و همچنين از خوردنىهاى خوب بهرهمند هستند با اهل دنيا در دنياى آنها شريك و برابرند از پاكترين غذاهائى كه آنها ميخورند اينان هم ميخورند و آشاميدنىهاى پاك را مىآشامند و بهترين لباسها ميپوشند و در بهترين خانهها سكونت مينمايند و با بهترين همسرها ازدواج ميكنند و از بهترين وسيله سوارى استفاده مينمايند (با مراعات شرائط زمان و محيط و وظائف اجتماعى) خلاصه در استفاده از لذائذ دنيوى با اهل دنيا همراه و همگام هستند و در عين حال در فرداى قيامت آنان در جوار رحمت و همسايه خدا هستند و تمناى آنان را خداوند عنايت ميفرمايد و خواسته و دعاى آنان رد نميشود و از نصيب و بهره لذائذ آنها چيزى كم نميگردد. اى بندگان خدا. كسى كه عقل و خردى داشته باشد باين گونه چيزها اشتياق و علاقه دارد و تقوى و پرهيزكارى باين عمل وادار ميكند و البته هيچ قدرت و نيروئى انسان ندارد مگر بعنايت الهى.
١٢- امالى طوسى امير مؤمنان ٧ از رسول خدا ٦ نقل ميكند كه فرمود خداوند متعال حدودى را براى شما مقرر فرموده از آن حدود و مقررات تجاوز ننمائيد و دستوراتى بر شما فرض و واجب نموده آن فرائض را انجام دهيد و ناديده نگيريد و سنت و راه و روشى را در پيش پاى شما نهاده آن سنت را متابعت و پيروى نمائيد و از امورى شما را باز داشته و ما بين شما و آن گونه چيزها حريم و پرده و مانعى قرار داده (آنها را ممنوع نموده) آن پردهها را برنداريد و بآن حريمها تجاوز نكنيد و از يك دسته كارها صرف نظر و سكوت نموده