بشما عنايت فرموده. و يا باين معنا كه چون خداوند صفاء و پاك سرشتى شما را ديد و يا اعمال نيك از شما مشاهده كرد و يا در اثر نيت پاك و نيكى كه از شما صادر شد مستحق و سزاوار شديد كه خداوند اين تفضل را بشما بنمايد و يا باين معنا كه بدانيد و متوجه باشيد دستيابى باين صفات از توفيقات الهى است و داشتن و تحصيل اين صفات جز بتوفيق او ميسر نيست و يا باين معنا كه شما اتصاف خود را باين صفات از بزرگترين خيرات بشماريد.

و يا باين معنا. خداوند متعال كه پيامبرانش را از بين مردم بمنصب نبوت و رسالت و كرامت مخصوص فرموده از جهت اتصاف آنان باين صفات و باين اخلاق ارزنده كه خدا دارا بودن آنها را ميداند. و حالت يقين حالتى است كه در بالاترين مراتب و درجات ايمان است و طورى است كه وادار ميكند انسان را كه بر طبق ايمان خود عمل نمايد و قناعت- يعنى اكتفاء باندك زندگى كه حد اقل نياز است قنع يعنى رضى ولى ظاهرا معناى قناعت اكتفا كردن و راضى بودن بآنچه خداوند عنايت فرموده و توقع بيشتر را نداشتن و خوشنودى بعنايت خدا چه كم باشد يا زياد. و صبر بمعناى خويشتن دارى است در موارد سه‌گانه صبر- خويشتن دارى بهنگام مصائب و دشوارى‌ها- خويشتن‌دارى و تحمل زحمات و مشكلات اطاعت و فرمانبردارى خويشتن دارى در برابر معصيت و گناه در مواقع شهوات و هواهاى نفسانى. شكر. قدردانى از نعمتهاى الهى در تمام حالات هم شكر با زبان هم با دل و قلب و هم شكر و سپاس عملى و انجام وظائف. حلم- يعنى بردبارى و از انتقام چشم‌پوشى نمودن البته در مورد خود. حسن خلق يعنى در معاشرت و آميزش با مردم با چهره بازو خوش و با دوستى و محبت و مهربانى برخورد نمودن و زحمات و جهالت مردم را تحمل نمودن. سخاوت يعنى بخشش و بذل مال در نهايت آسانى و بزرگ نشمردن بذل البته در مورد مناسب بطورى كه باسراف و ولخرجى نكشاند و بهترين صورت سخاوت آنجائى است كه هنوز سؤال و درخواست نشده باشد (و غيرت) داشتن تعصب بجا و حميّت دينى و اگر عمل خلافى در خارج مخصوصا در داخل خانواده خود ديد كوچكترين مسامحه‌اى نكند نه باين معنا كه در موارد باطل و بيجا عصبانى و برآشفته شده و با يك خيال و گمانى دست بكشتن و زدن ببرد و بدون اثبات و ثبوت شرعى باشخاص بدبين گرديده و در مقام كيفر برآيد. و شجاعت يعنى جرات و جسارت در مبارزه با دشمنان دين و جهاد در راه خدا البته با شرائطش و امر بمعروف و نهى از منكر و جهاد و مخالفت با نفس و شيطان.

و مروّت بتشديد واو كه با همزه هم (مروءة) خوانده مى‌شود يعنى انسانيت و آدميت. و اين صفت مردانگى و انسانيت اگر در شخص باشد سزاوار نام انسان است و انسان از جهت اينكه انسان است بايد مراعات صفت مروت و مردانگى را بنمايد و اين لفظ از مرء (يعنى‌