چنين شخصى دشوار و دواعى و انگيزه آن سست و ضعيف است و امكان دارد منظور اين باشد كه آلودگى بگناه و انجام معصيت پس از سپرى شدن ايام مسكنت و تهيدستى و پيدايش ثروت و مكنت بسيار زشت و نكوهيده است زيرا در چنين وضعى لازم است كه از الطاف و نعمتهاى الهى سپاسگزارى و تشكر نمايد نه اينكه بجاى شكر نعمت كفران آن نموده و حالت اوليه و دوران فقر و تهيدستى خود را فراموش نمايد و بطرف گناه برود و احتمال هم دارد كه مقصود از مسكنت اظهار ذلت و فروتنى نسبت بخدا باشد كه انسان با ترك گناه و معصيت خاكسارى و ذلت خود را در مقابل خالق اظهار نمايد و توبه كند ولى بعدا مرتكب گناه بشود كه اين معنا با جمله قبلى مناسب‌تر است‌

و اقبح من ذلك العابد للَّه ثمّ يدع عبادته‌

لفظ اقبح ممكن است مبتدا باشد و العابد خبر و كلمه العابد هم ممكن است مبتداء مؤخر و

اقبح‌

خبر مقدم باشد و جمله‌

ثمّ يدع‌

عطف بر عابد است چون الف و لام‌

العابد

كه اسم فاعل است موصول و بمعناى الذى است كه در واقع مى‌شود الّذى يعبد اللَّه ثمّ يدع.

١٤- كافى ... ابو حمزه ثمالى از حضرت سجاد ٧ نقل نموده كه فرمود: عابدترين مردم كسى است كه واجبات و فرائض دينى خود را انجام دهد.

باب ٥٦ در طاعت و تقوى و ستايش متّقين و صفات و علائم آنان و اينكه ميزان ارزش و شرط قبولى عمل تقوى است‌

ميگويم من- قبلا در باب اطاعت خدا و رسول و حجت‌هاى الهى مطالبى مناسب با اين باب گفته شده كه نبايد غفلت شود. آيات بقره ١- ٥ اين قرآن همان كتاب آسمانى است كه شك و ترديدى در آن راه ندارد و هادى و راهنماى اهل تقوى است. آنان كه به غيب ايمان دارند و نماز را بپا ميدارند و از آنچه كه بآنان داده‌ايم انفاق نموده و دريغ ندارند. آنان بآنچه كه بتو نازل شده و آن كتبى كه قبلا بپيامبران گذشته نازل شده ايمان داشته و بمعاد و آخرت يقين دارند. اينان هستند كه از هدايت فطرى الهى و از فروغ عقل خدا داده برخوردار و اينان همان رستگارانند. و نيز در آيه ٤١+ ٦٣+ ٦٦ فرموده نسبت بمن تقوى و پرهيز داشته باشيد. مطالبى كه در آن هست بياد داشته تا در نتيجه بدرجه عاليه تقوى نائل گرديد ... اين كتاب پند و اندرزى است براى اهل تقوى.

بقره ١٠٣ اگر مردم در مسير تقوى و ايمان باشند آن ثواب و پاداشى كه از طرف خدا به آنان ميرسد بهتر است اگر بدانند.