ترجمه بحار الانوار (قسمت سوم از جلد پانزدهم) - موسوي همداني، ابوالحسن - الصفحة ٢٦١ - باب ٥٥ در موضوع مخفى داشتن عبادت و مذموميت شهرت بعبادت
به خودت واگذار خواهم كرد.
بيان در قاموس گفته
تفرّغ
يعنى از هر رقم شغل و فكرى خالى و آزاد شده و معناى حديث اين مىشود كه خود را از افكار دنيوى و تمايلات و تعلقات آن فارغ و آزاد نما و لام
لعبادتى
براى علت و يا ظرفيت است
املأ قلبك غنى
يعنى احساس بىنيازى از مردم مينمائى و على بتشديد ياء جمله حاليه است و على بتخفيف ياء هم خوانده شده كه بحسب معنا عطف بر املاء باشد چون معناى املاء در واقع چنين است كه در مقابل قلبت را از احساس بىنيازى آكنده نمايم. البته اولى كه با تشديد روشنتر و بهتر است
و ان لا تفرّغ
ان شرطيّه و لا نافيه و اكلك بجزم خوانده مىشود.
٩- ... كافى ابو جميله گويد حضرت صادق ٧ فرمود: خداوند متعال ميفرمايد:
يا عبادى الصّدّيقين تنعّموا بعبادتى في الدّنيا فانّكم تتنعّمون بها في الآخرة.
اى بندگان راستين و با صدق و اخلاص من. با عبادت و پرستش من نعمت و لذت خود را در دنيا استيفاء نموده و بهرهمند شويد كه در آن جهان هم با همين عبادات خود بهرهمند و از نعمتهاى آخرت برخوردار خواهيد شد.
توضيح ظاهرا باء
بعبادتى
براى صله است يعنى نعمت و لذتى كه در حال عبادت حاصل مىشود چون صدّيقين و مقرّبين درگاه الهى از عبادت خود لذت ميبرند و روح خود را تغذيه و تقويت مينمايند و اين بزرگترين لذتهاى روحى است براى آنان و گفته شده كه باء سببيّه است چون عبادت سبب توسعه رزق است همان گونه كه خداوند فرموده: وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً هر كه تقوى و پرهيزگارى داشته باشد خداوند راه گشايش و خروج از مضيقه براى او فراهم ميفرمايد ولى اين معنا بعيد است.
فانّكم تتنعّمون بها
يعنى در آن جهان از خود عبادت و پرستش حق لذت ميبريد كه عبادت حق در آن جهان هم از تمام لذات جسمانى گواراتر است چون اولياء و مقربين از لحاظ لذت روحى و انس بحق خدا را عبادت مينمايند نه از جهت تكليف و انجام وظيفه همچنان كه ملائكه غذا و خوراكشان تسبيح حق و شراب و آشاميدنى آنان تقديس و تنزيه او است و يا معناى اين جمله اين است كه شما بسبب عبادت دنيوى و يا بقدر آن و باندازه آن و يا در مقابل و عوض عبادت خود در آن جهان متنعم و بهرهمند خواهيد بود ولى معناى اول روشنتر است.
١٠- كافى ... عمرو بن جميع از حضرت صادق ٧ نقل نموده كه رسول خدا ٦ فرمود:
افضل النّاس من عشق العبادة ...
با فضيلتترين مردم آن كسى است كه شيدا و دلباخته عبادت باشد و با آن هم آغوش و ملازم گردد و با دل و جان شيفته عبادت بوده و با فكر فارغ بدن و جسم خود را از انجام آن باز ندارد چنين شخصى نسبت به