هر كسى واقعا و حقيقتا مرا بجويد مى‌يابد مرا و كسى كه دنبال غير من باشد مرا نخواهد يافت. پس اى مردم رها كنيد آنچه را كه موجب فريب شما شده و بيائيد بطرف لطف من و همراهى و همنشينى و الفت با من مأنوس و آشناى من باشيد تا من هم آشنائى و انس با شما داشته باشم و بمحبت و دوستى با شما شتابان شوم.

و خداوند به يكى از صديقين وحى فرمود. كه من بندگانى دارم كه دوست ميدارند مرا و من هم دوست دارم آنان را آنان مشتاق من و من هم مشتاق آنان هميشه در ياد من و من هم در ياد آنان هستم. اگر راه و روش آنان را بگيرى دوست دارم تو را و اگر عدول كنى و از راه آنان منحرف شوى دشمن ميدارم تو را. عرض كرد پروردگارا علامت و اوصاف آنان چيست؟ خطاب رسيد در طول روز (كه با مردم معاشر هستند و كارهائى دارند) مراقب و نگهبان خود هستند- و يا منتظر پايان شدن روز ميباشند- همان طورى كه شبان مراقب گوسفندان است و ميل و علاقه‌اى بغروب آفتاب دارند همچنان كه پرندگان علاقه‌اى بآشيانه خود دارند و چون شب آنان را گرفت و تاريكى فرا رسيد و بسترها گسترده شد و پرده‌ها كشيده شد و هر دوستى با محبوب خود خلوت كرد آنان قدم در محراب نهاده و بعبادت ميايستند و در برابر من صورتها را بخاك مى‌سايند با من مناجات و رازگوئى دارند در مقابل انعام و احسان من كرنش و تواضع و فروتنى دارند گروهى ناله و فريادكنان و گريان گروهى با اشك و آه شكوه به درگاه حق دارند گروهى مشغول عبادت ايستاده نشسته و عده‌اى در حال ركوع و سجود مى‌بينم زحمت و مشقتهائى كه تحمل مى‌نمايند بمنظور جلب لطف من و مى‌شنوم شكوه‌هائى كه ميكنند براى محبت و دوستى من. (و من پاداشتهائى به آنان خواهم داد) اول پاداشى كه ميبخشم به آنان سه چيز است ١- دلهاى آنان را به نور خود روشن سازم كه حقائق و مطالبى را بازگو ميكنند از من همچنان كه من اوصاف و حالاتى از آنها بيان ميكنم. ٢- اگر تمام آسمانها و زمينها و آنچه در آنها است براى آنان باشد باز هم ناچيز ميدانم او را براى آنان. ٣- با كمال لطف و وجهه خدائى به آنان اقبال نموده و روى مى‌آورم آيا هيچ ميدانى كسى كه من اقبال كامل و توجه تام باو بنمايم كسى ميتواند بداند كه من به چنين انسانى چه خواهم داد (عطا و پاداش بزرگى كه ميدهم قابل تصور و درك نيست).

٢٩- اعلام الدين ديلمى- در حديث آمده كه موسى بن عمران ٧ عرضه داشت. پروردگارا مرا از علامت و نشانه رضا و خشنوديت آگاه بنما- خداوند وحى فرمود