ترجمه بحار الانوار (قسمت سوم از جلد پانزدهم) - موسوي همداني، ابوالحسن - الصفحة ٢١٨ - باب ٥٤ در باره اخلاص و معناى قرب و نزديكى خداوند متعال
خالص كه آنان رزق و روزى معينى دارند ميوههاى گوناگون براى آنهاست با كمال عزت و كرامت در بهشت پر نعمت هستند ... براى دستيابى باين نعمتها كوششگران بايد كوشش نمايند.
ص ٤٠- وَ إِنَّ لَهُ عِنْدَنا لَزُلْفى وَ حُسْنَ مَآبٍ و او در نزد ما داراى مقام مقرب و پايان و منزلگاه نيكى است.
زمر ٢ فَاعْبُدِ اللَّهَ مُخْلِصاً لَهُ الدِّينَ أَلا لِلَّهِ الدِّينُ الْخالِصُ. در حال اخلاص و با دين پاك خدا را عبادت نما. توجه داشته باش كه دين پاك و خالص از غير خدا كه هيچ شائبه توجه بغير او نبوده و خالى از هر گونه پيرايه باشد از طرف خدا و مورد پذيرش او است. و نيز در آيه ١٢- ١٤ فرمود قُلْ إِنِّي أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللَّهَ مُخْلِصاً لَهُ الدِّينَ وَ أُمِرْتُ لِأَنْ أَكُونَ أَوَّلَ الْمُسْلِمِينَ تا آنجا كه قُلِ اللَّهَ أَعْبُدُ مُخْلِصاً لَهُ دِينِي فَاعْبُدُوا ما شِئْتُمْ مِنْ دُونِهِ.
بگو من موظفم كه با اخلاص و پاك داشتن دين خدا را عبادت نمايم و دستور دارم كه اول مسلمان و مرتبه عالى از تسليم باشم ... بگو من با كمال اخلاص دين و بندگى خدا را عبادت مينمايم حال شما هر چه را كه ميخواهيد غير خدا براى پرستش انتخاب كنيد!! و نيز در سوره زمر ٢٩ فرمود ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا رَجُلًا فِيهِ شُرَكاءُ مُتَشاكِسُونَ وَ رَجُلًا سَلَماً لِرَجُلٍ هَلْ يَسْتَوِيانِ مَثَلًا الْحَمْدُ لِلَّهِ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْلَمُونَ خداوند براى خدا پرستان و بت پرستان مثل زده بآن بردهاى كه اربابهاى متعددى دارد و اين شركاء هر يك حكم و فرمانى جداگانه دارد و آن بردهاى كه فقط يك آقا و مولا دارد و بهيچ كس جز او بستگى و بندگى ندارد آيا اين دو با هم يكسان و مساوى هستند حمد و سپاس فقط براى خداست ولى اكثر مردم مبتلا بمرض جهل و نادانى هستند.
مؤمن ١٤ فَادْعُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ وَ لَوْ كَرِهَ الْكافِرُونَ دين خود را پاك و خالص نموده خدا را بخوانيد گر چه كفار نپسندند.
حمعسق (شورى) ٢٠ مَنْ كانَ يُرِيدُ حَرْثَ الْآخِرَةِ نَزِدْ لَهُ فِي حَرْثِهِ وَ مَنْ كانَ يُرِيدُ حَرْثَ الدُّنْيا نُؤْتِهِ مِنْها وَ ما لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ نَصِيبٍ. هر كس منظورش كشت و بهره اخروى باشد ما بهره او را زياد و فراوان ميكنيم و هر كس كشت و بهره دنيوى را بخواهد از مزاياى دنيوى باو ميدهيم ولى در آن جهان بهره و نصيبى ندارد.
جن ١٨ وَ أَنَّ الْمَساجِدَ لِلَّهِ فَلا تَدْعُوا مَعَ اللَّهِ أَحَداً تا آنجا كه فرموده قُلْ إِنَّما أَدْعُوا رَبِّي وَ لا أُشْرِكُ بِهِ أَحَداً. مسجدها و سجدهگاهها مخصوص است بنا بر اين با اينكه خدا را ميخوانيد و عبادت ميكنيد احدى را نخوانيد و در عبادت خود با او شريكى قرار ندهيد