نيت خير ندارد بلكه يك نوع پاداش مخصوصى براى نيت عمل خير هست كه از لحاظ حالات افراد مختلف است و كيفيت آن بستگى به خلوص تصميم‌گيرنده و كوشش و سعى بيشتر او ادامه و استمرار نيت و چيزهاى ديگر دارد چه بسا ممكن است نيت كسى در بعضى از حالات ارزشش بمراتب بيشتر باشد از خود عمل از كسى كه اين چنين نيت پاك و خالص و حالتى كه داراى اين خصوصيات باشد نداشته باشد و ظاهرا دقت در احاديث كافى است و نيازى بادامه و اطاله كلام در اين بحث نباشد، البته تحقيقاتى در اين باب نموديم و تكميل مطالب بعدا در شرح بعضى اخبار خواهد آمد.

٦- كافى ... حضرت باقر ٧ فرمود: رسول خدا ٦ فرموده: روز قيامت انسان احضار مى‌شود و باو ميگويند دليل و حجت خود را براى گرفتن پاداش بيان كن. عرض ميكند خدايا. مرا آفريدى و هدايت و راهنمائى فرمودى و بمن توسعه در زندگى عنايت كردى من هم مرتب و هميشه بر بندگان و خلق تو توسعه ميدادم و بذل و بخشش نموده و مشكلات آنها را بر طرف ميساختم باين اميد كه تو هم امروز رحمتت را شامل حال من فرموده و مشكلات امروز را بر من آسان نمائى خداوند متعال ميفرمايد بنده من راست ميگويد او را به بهشت ببريد.

٧- كافى ... خداوند متعال در نجوى و مكالمه‌اى كه با موسى بن عمران دارد در ضمن يك حديث قدسى طولانى كه وارد شده چنين آمده كه خداوند بموسى بن عمران فرمود: در عمل و عبادتت ثوابها و پاداشهاى آن را در مرئى و منظر خود قرار ده مثل اينكه آنها را مى‌بينى تا در نتيجه رغبت و طمعت در امر آخرت بيشتر باشد.

٨- نهج البلاغه در وصيت و وقف نامه على ٧ چنين آمده: اين دستورى است كه بنده خدا على بن ابى طالب امير المؤمنين در موضوع مال خود داده بمنظور جلب رضاى خدا باميد اينكه مرا داخل بهشت نموده و ايمنى روز واپسين عطا فرمايد.

و نيز در نهج البلاغه است كه حضرت فرمود نمى‌دانم و نمى‌بينم كسى را از خود حريص‌تر و پاى‌بندتر باشد بحفظ وحدت و هماهنگى امت محمد ٦ و اين عمل من به انگيزه رسيدن بمزايا و ثوابهاى ارزنده و نتائج و پايان كرامت و عزت.

٩- امالى صدوق بسند خود از پيغمبر ٦ كه فرمود كسى كه يك روز، روزه مستحبى بگيرد بمنظور رسيدن به ثواب مغفرت خداوند را به دست آورده.

بيان تمام اين احاديث دلالت دارد بر اينكه عبادتى كه به انگيزه ثواب و ترس از عقاب باشد هيچ گونه منافاتى با صحت عمل و كمال آن و قصد قربت بآن ندارد.

١٠- تفسير قمى‌ مَنْ كانَ يُرِيدُ الْحَياةَ الدُّنْيا وَ زِينَتَها نُوَفِّ إِلَيْهِمْ أَعْمالَهُمْ فِيها وَ