فرزندم! انديشه روشنائى آورد، و بى‌توجّهى، تاريكى غفلت، و نادانى گمراهى. و خوشبخت كسى است كه از غير خود درس گيرد، و ادب بهترين ميراث است، و خوش اخلاقى بهترين همدم. با قطع پيوند فاميلى بركت و رشدى ميسور نيست، و با هرزگى بى‌نيازى.

فرزندم! سلامتى ده جزء است كه نه قسمت آن در سكوت- جز ياد و ذكر خدا- نهفته است، و يك قسمت آن در عدم معاشرت با نابخردان.

فرزندم! كسى كه در مجالس به سبك گناهكاران بيارايد خداوند زبونش نمايد و هر كس كه در آموختن دانش تلاش كند دانا شود فرزندم! رأس دانش مدارا مى‌باشد، و آفت آن خشونت، و پايدارى در ناملايمات از گنجهاى ايمان است، و پاكدامنى زيور تهيدستى و فقر است، و شكر و سپاسگزارى زيور توانگرى. و بسيار ديدار نمودن ملال آور است. اعتماد نمودن قبل از آزمودن بى‌احتياطى است. خودپسندى آدمى نشانه كم عقلى اوست.

فرزندم! چه بسا نگاهى كه حسرت آورد، و چه بسا سخنى كه نعمتى را بربايد فرزندم! هيچ شرافتى برتر از اسلام نيست، و هيچ كرمى عزيزتر از پرهيزگارى و نه هيچ پناهگاهى محكم‌تر از خويشتندارى، و نه واسطه‌اى پيروزتر از توبه، و نه جامه‌اى زيباتر از تندرستى، و نه ثروتى فقرزداتر از رضايت به روزى روزانه (قوت)، و كسى كه به كفاف زندگى بسنده كند زود آسايش را دريابد و در راحتى و آسايش جاى كند.

فرزندم! حرص زدن كليد سختى و مركب گرفتارى است، و باعث بى‌پروا در گناهان افتادن، و دنياپرستى فراهم‌كننده همه زشتيهاست. در ادب نفست اين بس كه [دورى كنى از] آنچه را كه از ديگران ناپسند شمارى، برادرت همان حقّ بر گردن تو دارد كه تو بر او دارى، و كسى كه بدون عاقبت انديشى خود را در كارها گرفتار كند در معرض حوادث است، فكر كردن پيش از عمل تو را از پشيمانى حفظ كند. هر كس كه در نظرات مختلف با دقّت نظر كند نقاط ضعف را دريابد. پايدارى سپر تنگدستى است، و بخل روپوش بينوائى، و حرص نشانه فقر، بينواى مهربان بهتر از توانگر ستمگر است. براى هر چيز غذائى و قوتى است و آدميزاد غذاى مرگ است.

فرزندم! هيچ گناهكارى را نااميد مكن، كه چه بسيار گناهكارانى كه عاقبت بخير شدند، و چه بسيار مردمى كه به آينده دلخوش بودند و سرانجام به تباهى‌