تحف العقول ت جعفری - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٥١ - سخنان كوتاه پيامبر صلى الله عليه و اله و سلم

١١٦- بى‌نيازى چه يار خوبى براى پرهيزگارى است! ١١٧- مجازات ستمكارى از هر كيفرى سريعتر مى‌رسد.

١١٨- هديه دادن بر سه گونه است: هديه در مقابل هديه، هديه ساخت و ساز، و هديه براى خدا (بقصد قربت).

١١٩- خوشا به حال كسى كه لذّت نقد را براى موعودى كه نديده است ترك گويد.

١٢٠- كسى كه فردا را از عمر خود بشمارد ياد مرگ را كنار گذاشته.

١٢١- چگونه خواهيد بود آنگاه كه زنانتان فاسد و جوانانتان تبهكار گردند؛ با اين حال امر به معروف و نهى از منكر را ترك گوئيد؟! عرض شد: آيا اين گونه خواهد شد اى رسول خدا؟! فرمود: آرى و بدتر از اين هم، چگونه باشيد آنگاه كه أمر به منكر و نهى از معروف كنيد؟! عرض شد: اى رسول خدا اين گونه خواهد شد؟! فرمود: آرى و بدتر از اين هم، چگونه خواهيد بود آنگاه كه معروف را زشت، و منكر را نيكو دانيد؟! ١٢٢- چون فال بد زدى اعتنا مكن، و هر گاه شك كردى داورى مكن، و چون رشك بردى ستم مكن.

١٢٣- از امّت من نه چيز برداشته شده: اشتباه، فراموشى، آنچه بى‌اختيار بر آن وادار شوند، آنچه نمى‌دانند، آنچه توانش را ندارند، آنچه بدان ناچار شده‌اند، حسد[١]، فال بد زدن، وسوسه در انديشه در كار خلقت، تا هنگامى كه لب و زبان‌

[١] ظاهرا مراد از برداشته شدن حسد آن حسدى است كه آشكارش نكند، همچنان كه در حديث آمده است كه:

ُ« إنّ المؤمن لا يظهر الحسد»

يعنى: مؤمن حسد را آشكار نمى‌سازد. و بنظر ميرسد جمله:

ُ« ما لم ينطق بشفة و لا لسان»

قيدى براى سه مورد آخرى باشد، و در تاييد اين مطلب در كتاب كافى( ج ٢ ص ٤٦٣) روايتى آمده است كه:« رسول خدا ٦ فرمود:

نه خصلت از امّت من برداشته شده: خطا، فراموشى، آنچه ندانند، آنچه نتوانند، آنچه بدان توانائى ندارند، آنچه بناخواه( با زور) بر آن وارد شوند، طيره، وسوسه در تفكّر( و انديشه) در آفرينش، و حسد در صورتى كه به زبان يا دست آشكار نشود»، و احتمال دارد مراد از« انديشه در وسوسه» وسوسه‌هاى شيطانى در انديشه كردن در حالات مردم، و بدگمانى به آنان در آنچه از ايشان مشاهده كند، ولى بايد به اين گمان بد خود در باره مردم حكم نكند، و آن را آشكار نساخته و به موجب آن عمل نكند.