تحف العقول ت جعفری - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٥٠ - سخنان كوتاه پيامبر صلى الله عليه و اله و سلم

١٠٤- كسى كه صبح و شام كند و تمام تلاش او آخرت باشد خداوند دلش را بى‌نياز گردانده، و كارش را فراهم سازد. و از دنيا نرود تا اينكه تمامى رزقش را دريافت دارد. و هر كه صبح و شام كند و بيشتر تلاشش دنيا باشد خداوند فقر را در ميان دو ديده‌اش قرار داده، و كارش را پريشان سازد، و از دنيا جز آنچه نصيبش بوده بدست نياورد.

١٠٥- و پاسخ به مردى كه از جماعت امّتش سؤال نموده بود فرمودند: جماعت امّت من أهل حقّند هر چند اندك باشند.

١٠٦- كسى كه خداوند به او براى عملى وعده پاداش دهد، وفا خواهد كرد، و آن را كه وعيد عذاب داده، اختيار (عذاب يا عفو) دارد.

١٠٧- رسول خدا ٦ فرمود: آيا آن كس را كه بيش از همه به من شباهت اخلاقى دارد معرّفى نكنم؟! گفتند: بفرماييد اى رسول خدا، فرمود:

خوش اخلاقترين و بردبارترين، و نيكوكارترين شما به خويشان، و نيز آن كس كه در خشنودى و خشم بيش از همه از طرف خود رعايت انصاف را مى‌كند.

١٠٨- خورنده شكرگزار از روزه‌دار ساكت برتر است.

مترجم گويد: «ظاهرا مراد روزه مستحبّى است».

١٠٩- دوستى و رفاقت مؤمن با مؤمن براى خدا از بزرگترين شاخه‌هاى ايمان است. و آنكه براى خدا دوست دارد؛ و براى خدا دشمن داشته؛ و بخشش كند؛ يا دريغ دارد براى او، از برگزيدگان است.

١١٠- محبوبترين بندگان نزد خدا پرسودترين آنان به بندگان است، و كسانى به حقّ خدا پايبندترند كه كار خير را نزدشان محبوب ساخته.

١١١- كسى كه به شما نيكى كرد جبران كنيد، و چنانچه نتوانستيد تشكّر كنيد، كه همان تشكّر پاداش او خواهد.

١١٢- كسى كه از مدارا بى‌نصيب مانده از تمام خيرات بى‌بهره است.

١١٣- با برادرت نه مجادله و شوخى كن، و نه خلف وعده.

١١٤- حرمتهائى كه رعايت آنها بر هر مؤمنى لازم است: حرمت دين، و حرمت ادب، و حرمت غذا مى‌باشد.

١١٥- فرد مؤمن خوشرو و بذله گو است، و منافق، اخمو و ترشرو.