تحف العقول ت جعفری - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٤١٠ - از سخنان امام رضا
پسنديد كه براى خود خواست، و همان را مكروه داشت كه بر خود ناپسند داشت.
[اين هشتم] و امّا نهم: ما همان اهل ذكرى هستيم كه خداوند در كتاب محكمش فرموده:
فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ: «و اگر خود نمىدانيد، از اهل ذكر بپرسيد- نحل: ٤٣»، علما گفتند: منظور خداوند به «اهل الذّكر» [علماى] يهود و نصارى است، حضرت ٧ فرمود: آيا چنين حرفى درست است؟! در اين صورت آنان ما را به دين خود دعوت كرده و خواهند گفت دين ما از دين اسلام برتر است! مأمون گفت: آيا در اين رابطه شرح و بيانى را سراغ دارى كه خلاف گفته علما باشد اى أبو الحسن؟ فرمود: آرى «ذكر» همان رسول خدا است و ما أهل اوئيم، و اين مطلب در قرآن- سوره طلاق- كاملا روشن است، آنجا كه فرموده: فَاتَّقُوا اللَّهَ يا أُولِي الْأَلْبابِ الَّذِينَ آمَنُوا قَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَيْكُمْ ذِكْراً* رَسُولًا يَتْلُوا عَلَيْكُمْ آياتِ اللَّهِ مُبَيِّناتٍ:
«پس اى خردمندان كه ايمان آوردهايد، از خدا پروا كنيد، همانا خدا به سوى شما ذكرى فرو فرستاده است* [يعنى] پيامبرى كه آيات روشن و روشنگر خدا را بر شما مىخواند- طلاق: ١٠ و ١١»، در نتيجه «ذكر» همان رسول خدا است و ما أهل اوئيم. اين نهم.
و امّا دهم: اين فرمايش خداى عزّ و جلّ در آيه تحريم است: حُرِّمَتْ عَلَيْكُمْ أُمَّهاتُكُمْ وَ بَناتُكُمْ وَ أَخَواتُكُمْ- إلى آخرها «بر شما حرام شده است [ازدواج با] مادرانتان و دخترانتان و خواهرانتان- تا آخر آيه ٢٣ سوره نساء»، به من بگوئيد چنانچه پيامبر زنده بود آيا جايز بود كه با دختر فرزندم يا با هر دخترى از نسل من ازدواج كند؟ گفتند: خير، فرمود: حال بگوئيد: آيا- در صورت زنده بودن پيامبر- روا بود كه با دختران شما ازدواج كند؟ گفتند: آرى، حضرت فرمود: اين خود دليل آن است كه ما از آل اوئيم، و شما آل او نيستيد، چه اگر از آل او بوديد ازدواج دخترانتان بر او حرام بود چنان كه دختران من بر آن حضرت حرام است، زيرا ما از آل اوئيم و شما از امّت او، و اين تفاوت ديگرى است ميان آل و امّت، چرا كه آل از اوست، و امّت اگر هم آل باشد از او نيست، اين هم دهم.
و امّا يازدهم، آن آيه از سوره مؤمن (غافر) است كه خداوند فرموده: وَ قالَ رَجُلٌ مُؤْمِنٌ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَكْتُمُ إِيمانَهُ أَ تَقْتُلُونَ رَجُلًا أَنْ يَقُولَ رَبِّيَ اللَّهُ وَ قَدْ جاءَكُمْ بِالْبَيِّناتِ مِنْ رَبِّكُمْ- الآية: «و مرد مؤمنى از آل فرعون كه ايمان خويش را پوشيده مىداشت گفت: آيا مردى را مىكشيد كه مىگويد: پروردگار من خداى يكتاست؛ و حال آنكه با نشانههاى روشن (معجزات) از جانب پروردگارتان نزد