بخشيده، و بنا بر آيه شريفه: أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ‌ الآية» بخاطر آن دو (كتاب و حكمت) مورد حسد ديگران واقع شدند، و منظور خداوند اطاعت از برگزيدگان و پاكان است، و مراد از ملك و پادشاهى در اين آيه همان اطاعت از ايشان مى‌باشد.

علما گفتند: آيا خداى تعالى مسأله «اصطفاء» (برگزيدن و انتخاب) را در قرآن تفسير كرده است؟

فرمود: برگزيدن را- جز در موارد باطن و تأويل- در ظاهر قرآن در دوازده آيه تفسير فرموده، نخستين آيه اين فرمايش الهى است كه: وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ‌ [و رهطك المخلصين‌]: «و خويشاوندان نزديك و گروه مخلص خود را بيم ده- شعراء: ٢١٤»، و اين آيه اين گونه در قراءت أبيّ بن كعب بوده است (يعنى:

همان قسمت كه ما بين كروشه نوشته شده)، و نيز در قرآن عبد اللَّه بن مسعود ثبت بوده، پس چون عثمان؛ زيد بن ثابت را دستور به گردآورى قرآن داد، اين كلام را حذف كرد، و اين مقامى است رفيع، و فضلى است عظيم، و شرافتى است والا و بلند مرتبه؛ آنگاه كه خداوند عزيز و جليل با اين كلمه آن را مورد نظر قرار داد. اين يكى.

و آيه دوم در [تفسير] اصطفاء و برگزيدن؛ اين كلام الهى است: إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً: «همانا خداوند مى‌خواهد از شما، خاندان پيامبر، پليدى را ببرد و شما را پاك كند، پاكى كامل- احزاب: ٣٣»، و اين فضيلتى است كه جز فرد معاند هيچ كس آن را انكار نمى‌كند، زيرا فضيلتى است روشن.

و بنا بر نسخه بدون «لا»: و اين فضيلتى است كه حتى فرد معاند هم آن را ردّ و انكار نمى‌كند. [و اين دوم‌] و آيه سوم آن زمان است كه خداوند، پاكان از خلق خود را جدا نموده، و به پيامبر در آيه «ابتهال» اين گونه فرمود: فَقُلْ‌ (يا محمّد) تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَكُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكاذِبِينَ‌: «اى محمّد) بگو: بيائيد تا ما و شما پسران خويش و زنان خويش و خودمان و خودتان را بخوانيم، آنگاه دعا و زارى كنيم و لعنت خداى را بر دروغگويان بگردانيم- آل عمران: ٦١»، پس [از اين فرمان‌] پيامبر ٦، علىّ و حسن و حسين و فاطمه عليهم السّلام را بيرون آورده و ايشان را با خود همراه ساخت. آيا شما ميدانيد معناى اين قسمت از آيه: وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَكُمْ‌ چيست؟ علما گفتند: پيامبر خودش را در نظر داشته است، امام ٧ فرمود: خطا كرديد، جز اين نيست كه منظور پيامبر علىّ‌