تحف العقول ت جعفری - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٣٠٣ - از فرمايشات امام صادق

٥٠- هر كس كه اين سه خصلت را دارد فردى كامل است: ١- عقل، ٢- زيبائى، ٣- و نيكو سخن گفتن.

٥١- سه مجرم تا رسيدن به پايان كارشان محكوم به سلامتند: ١- زن باردار تا فارغ شود، ٢- زمامدار تا عمرش تمام شود، ٣- و فرد غائب تا هنگام بازگشت.

٥٢- سه چيز محروميّت و ناكامى ببار آرد: ١- اصرارورزيدن در خواهش، ٢- و غيبت كردن، ٣- و مسخره نمودن.

٥٣- سرانجام سه چيز ناپسند است: ١- يورش بى‌موقع دلاور؛ هر چند پيروزى آورد، ٢- و نوشيدن داروى بيجا هر چند جان سالم بدر برد، ٣- و درخواست از حاكم هر چند به خواسته‌اى كه از او دارد برسد.

٥٤- سه خصلت است كه همه خودشان را در آنها بر حقّ مى‌دانند: دين؛ كه بدان معتقد است، ٢- و هوس؛ كه بر او غالب شده، ٣- و در سياست اداره امورش.

٥٥- تمام مردم سه طبقه و گروهند: ١- رهبران: كه مردم گوش بفرمان ايشانند، ٢- و افراد همتا و برابر، ٣- و آنان كه با هم در ستيز و جنگند.

٥٦- استوارى و پايدارى سراى دنيا [وابسته‌] به بودن سه چيز است: آتش، نمك، و آب.

٥٧- هر كس سه چيز را بيجا طلب كند از سه چيز؛ بجا و بحقّ محروم شود: ١- كسى كه دنيا را بناحقّ طلب كند از آخرت بماند، ٢- و رياست طلب بيجا و ناحقّ، از فرمانبرى بحقّ ناكام ماند، ٣- و هر كس بيجا و ناحقّ مال و ثروت بجويد، بجا و بحقّ از ماندگارى آن مال محروم شود.

٥٨- اقدام به انجام سه كار در خور هيچ مرد دورانديشى نمى‌باشد: ١- سمّ خوردن براى آزمايش؛ هر چند نجات يابد، ٢- و افشاى راز به فاميل حسود؛ هر چند از آن آسيبى نبيند، ٣- و دريانوردى؛ هر چند برايش در آن كار ثروتى باشد.

٥٩- مردمان هيچ شهرى از داشتن سه گروه- كه در مشكلات دنيا و آخرت بديشان پناه برند- بى‌نياز نيستند، و در صورت نداشتن آنان؛ فرومايه‌اند و بى‌تدبير: ١- فقيه دانشمند پارسا، ٢- و حاكم خيرخواه فرمانروا، ٣- و پزشك ماهر مطمئن.

٦٠- دوست [واقعى‌] به سه خصلت آزموده شود، در صورتى كه همه را داشت؛ او دوستى با صفا است، و گر نه او فقط دوست خوشيها است نه سختيها: ١- يا از او درخواست پولى كن، ٢- و يا مالى را بدو بسپار، ٣- و يا در پيشامدى ناگوار او را داخل كن.

٦١- اگر مردم از [آسيب‌] سه چيز محفوظ باشند آن سلامتى و امانى همه جانبه و