تحف العقول ت جعفری - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٢٧٤ - سخنانى كوتاه از امام باقر

«خداوندا ما را از بدان و اشرار خلقت بى‌نياز فرما»، كه بى‌شكّ فرد مؤمن از برادر خود بى‌نياز نخواهد بود.

٧- بحقّ قيام كن، و از امور بى‌فائده كناره گير، و از دشمنت دورى كن، و از دوست خود- از هر گروه و جمعيّتى كه باشد- بر حذر باش و بهوش، جز از دوست امينى كه از خدا بترسد. و با تبهكار همنشين مشو، و او را بر راز خود آگاه مساز، و در كارهايت از افراد خدا ترس نظرخواهى كن.

٨- رفاقت بيست ساله خويشى و قرابت است.

٩- اگر توان آن دارى كه با هيچ كس معاشرت نكنى جز آنكه او را مورد احسان و محبّتت قرار دهى همان كن.

١٠- سه چيز از خوبيهاى سراى دنيا و آخرت است: ١- گذشت از آن كس كه بتو ستم كرده، ٢- پيوند با كسى كه با تو قطع رابطه نموده است، ٣- و ملايمت و بردبارى هنگامى كه مورد جهل واقع شدى.

١١- ستم بر سه گونه است: ١- ستمى كه آمرزيدنى نيست، ٢- و ستمى كه خدا از آن مى‌گذرد، ٣- ستمى كه آن را رها نسازد. امّا آن ستمى كه آمرزيدنى نيست؛ شرك به خدا است، و امّا ستم آمرزيدنى ستم بنده است بر خود در آنچه ميان او و خدا است. و امّا آن ستمى كه خداوند صرف نظر نكند حقوقى است كه مردم بيكديگر دارند.

١٢- هيچ بنده‌اى نيست كه از يارى و كمك به برادر مسلمان خود و تلاش در راه نيازش- چه برآورده شود و چه نشود- خوددارى كند و امتناع ورزد، جز آنكه گرفتار تلاش [بر آوردن‌] حاجت كسى شود كه بر عليه او مرتكب گناه گردد و اجرى هم نخواهد داشت. و هيچ بنده‌اى نيست كه از صرف هزينه و خرجى در راه خدا بخل ورزد جز آنكه گرفتار صرف مخارج چند برابر آن- در آنچه خداى را بخشم آرد- گردد.

١٣- در هر تقدير الهى براى فرد مؤمن خيرى نهفته است.

١٤- خداوند از اينكه برخى از مردم در تقاضاى چيزى به هم اصرار كنند كراهت دارد. ولى اين اصرار و سماجت را به درگاه خود دوست دارد. براستى كه خداوند جليل دوست دارد كه حاجتى از او خواهند و آنچه را نزد او است طلب كنند.

١٥- هر آن كس را كه خداوند در باطن او اندرزگوئى مقرّر نساخت، اندرز