تحف العقول ت جعفری - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٤٨٧ - اندرزهاى حضرت مسيح

چون بر گونه يكى از شما سيلى زدند، گونه ديگر نيز در اختيارش نهيد، و چون [بى‌مزد] به مسافت يك ميل از شما كار كشيدند يك ميل ديگر نيز همراهى كنيد.

٦٢- بحقّ برايتان مى‌گويم: جسم را ظاهرى سالم و باطنى خراب چه سود؟! شما را خوش اندام بودنتان چه سود وقتى دلهاتان فاسد و تباه است؟! و شما را چه فائده كه ظاهر خود را پاكيزه داريد وقتى قلبتان آلوده است؟! ٦٣- بحقّ برايتان مى‌گويم: همچو غربال كه آرد را بخوبى بيرون ريزد و نخاله را نگه دارد مباشيد، كه حكمت را از دهان خارج سازيد، و حقد و كينه در سينه باقى ماند.

٦٤- بحقّ برايتان مى‌گويم: نخست بدى را ترك كرده آنگاه طلب خير كنيد تا سودتان بخشد، زيرا شما چون خوبى و بدى را با هم جمع كنيد، خوبى سودتان ندهد.

٦٥- بحقّ برايتان مى‌گويم: كسى كه داخل نهر شود- هر چند بكوشد- باز هم لباسش مرطوب و تر گردد، و همچنان است دوستدار دنيا كه هر چه كند باز از خطا و گناه محفوظ نماند.

٦٦- بحقّ برايتان مى‌گويم: خوشا بحال شب زنده‌داران، آنانند كه نور دائمى و پيوسته را به ارث مى‌برند، از آن جهت كه در تاريكى شب در عبادتگاه خود بپا ايستاده و بدرگاه پروردگارشان ناله و زارى كنند، بدان اميد كه فردا از سختى نجاتشان بخشد.

٦٧- بحقّ برايتان مى‌گويم: براستى سراى دنيا چون كشتزارى آفريده شده، كه بندگان در آن بذر شيرين و تلخ، و بدى و خوبى افشانند، حال آنكه بذر خوبى بروز حساب نتيجه سودمندى براى او دارد، و بدى بروز كشت مايه رنج و بدبختى او است.

٦٨- بحقّ برايتان مى‌گويم: براستى فرد حكيم با جاهل سنجيده شود، و نادان با هوى و هوسش، به شما سفارش مى‌كنم كه مهر سكوت بر لب نهيد تا سخن ناروا- كه بر شما جايز نيست- از آن بر نيايد.

٦٩- بحقّ برايتان مى‌گويم: جز با صبر و شكيبائى بر ناملايمات به آرزوهايتان نخواهيد رسيد، و جز با ترك خوشيها به اهدافتان دست نخواهيد يافت.

٧٠- بحقّ برايتان مى‌گويم: اى دنياپرستان! چگونه كسى كه نه شهوتش از