حجّتهاى خداوند بر تو تمام شده، كه تو را به دستورات قرآن موظّف ساخته، و توسّط آن فقه دينت آموخته، و تو را با رفتار پيامبر خود محمّد ٦ آشنا كرده، پس براى هر نعمتى كه بر تو انعام فرموده، و در هر دليلى كه بدان بر تو اقامه نموده، وظيفه‌اى را مقرّر داشته است، و اينها تنها براى اين است كه شكر و سپاس تو را بيازمايد، و احسان و فضل خود را بر تو آشكار نمايد، آنجا كه فرموده: لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ وَ لَئِنْ كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذابِي لَشَدِيدٌ، يعنى: «اگر شكرگزاريد همانا شما را [نعمت‌] بيفزايم، و اگر ناشكرى كنيد بى‌ترديد عذاب من سخت است- ابراهيم ٧ ٧».

پس خوب بيانديش فردا روز كه در حضور خدا بايستى و از نعمتهائى كه بر تو ارزانى داشته بپرسد كه چگونه رعايت كردى؟ و از حجّتهاى خود جويا شود كه به چه ترتيبى حقّشان را ادا نمودى، چگونه فردى خواهى بود؟ (يعنى: چه پاسخى براى اين سؤالات آماده ساخته‌اى؟) مبادا فكر كنى كه خدا عذر تو را بپذيرد، و به كوتاهى و تقصير تو راضى شود!! هرگز هرگز، اين گونه نيست! در كتاب خود [قرآن‌] از دانشمندان پيمان گرفته، آنگاه كه فرموده: لَتُبَيِّنُنَّهُ لِلنَّاسِ وَ لا تَكْتُمُونَهُ‌ يعنى: «بايد آن [حقائق كتاب‌] را براى مردم روشن بيان كنيد و پنهانش مكنيد- آل عمران: ١٨٧»، و تو بدين نكته توجّه كن كه بى‌شكّ كمترين چيزى كه پنهان داشته‌اى و سبكترين بارى كه بر دوش كشيده‌اى اين است كه همدم تنهايى ستمگر گشته‌اى، و با نزديك شدن به او و اجابت خواسته‌اش جادّه گمراهى و ضلالت را برايش هموار ساخته‌اى، چقدر مى‌ترسم كه فردا روز همراه با خيانتكاران گرفتار گناه خود باشى و از درآمدى كه بجهت همكارى با ستمگران گرد آورده‌اى بازخواست و مؤاخذه شوى، زيرا تو مالى را كه حقّ تو نبوده دريافت داشته‌اى، و به فردى نزديك شده‌اى كه حقّ هيچ كس را ملاحظه ننموده، و تو نيز حرام و باطلى را مى‌بينى ردّ نميكنى، و آن كس را كه به جنگ خدا برخاسته اجابت كرده‌اى، آيا جز اين است كه وقتى تو را فراخواندند با اين كار خواستند كه تو را محورى سازند تا آسياى ستمشان بر آن محور بچرخد؟! و تو را پلى سازند تا در خلافكاريشان بر آن عبور كنند؟! و نردبان گمراهى خود قرارت داده‌اند تا مبلّغ گمراهى و پوينده راهشان باشى؟ و مى‌خواهند توسّط تو شخصيت علما را در نظر مردم مشكوك نمايند، و با كمك تو دل افراد نادان را به سمت خود جذب كنند و مطيع خود سازند، و تو آن گونه بر فساد آن جماعت سرپوش نهادى؛ و آنچنان رفت و آمد