روز رساندى؟ فرمود: شب را بروز آورديم در حالى كه نعمات الهى بر ما بى‌شمار بود، و نافرمانيمان از او بى‌حساب، ندانيم كدامين نعمتش را پاس گذاريم؛ شكر زيبائيهاى آشكار يا زشتيهاى ما را كه پنهانش داشته؟! ٦٥- و عبد اللَّه بن عبّاس را در مرگ نوزادش اين گونه تسليت فرمود: آن مصيبتى كه بر ديگرى وارد شود و تو پاداش برى در نزد من محبوب‌تر است از مصيبتى كه بر تو وارد شود و ديگرى پاداش برد. در اين صورت پاداش براى توست نه بخاطر تو، و عزا براى تو نيكو گردد نه از تو، و اميدوارم كه خدا جبران او را برايت بكند، همان گونه كه او را از جانب تو پاداش داده.

٦٦- از آن حضرت ٧ پرسيده شد: توبه نصوح يعنى چه؟ فرمود: پشيمانى از درون، طلب آمرزش به زبان، و تصميم بر عدم تكرار.

٦٧- شما با قدرت آفريده شده‌ايد و بى‌اراده و ناگزير پرورش يافته‌ايد، و [سپس‌] در ميان گورها نهان گشته و از هم متلاشى گرديد. سپس يك به يك از گور برانيگخته شويد و به وادى حساب درآئيد، پس خدا رحمت كند بنده‌اى را كه چون گناه كند اعتراف نمايد، و چون بترسد به طاعت حقّ پردازد، بهوش باشد و پيش تازد، ساليانى عمر كند و درس عبرت گيرد، برحذر شود و باز ايستد، دعوت را بپذيرد و بسوى خدا رو آورده، بازگشت كند و توبه نمايد، راهنما جويد و بدنبالش گام بردارد، آرزومندانه كاوش كند، و به گريز [باطل‌] نجات يابد، و ذخيره‌اى بدست آرد و درون از آلايش پاك سازد، و آماده آخرت گردد، و براى روز حركت و راهى كه در پيش دارد و روز نياز و مكانى كه در آن درويش ماند توشه‌اى فراهم آورد، و آن را پيشاپيش به سراى ابدى روانه سازد. پس براى خود خيرى تهيّه كنيد! آيا جوانان با طراوت چشم براه چيزى غير از دوران پيرى و كهولتند؛ و آنان كه در شادابى تندرستى و سلامتند جز حوادث بيمارى را در انتظارند، و آيا آن كس كه لختى در اين سرا باقى است توقّعى جز مرگ ناگهانى و رسيدن اجل و نزديكى مرگ دارد؟! ٦٨- رعايت تقواى الهى را بكنيد، همچون وارسته‌اى كه دامن به كمر زده، و به تنهائى [خود را] آماده ساخته، و در فرصتى كه داشته شتافته، و ترسان و لرزان مراقب بوده، و در فراوانى ثروت و سرانجام صبر و عاقبت كار مى‌انديشد كه: خدا انتقام كشنده و ياورى بسنده و بهشت؛ پاداش و بخششى كافى است، و دوزخ مجازات و درس عبرتى است بس، و كتاب خدا (قرآن) براى بازخواست كردن و