تحف العقول ت جعفری - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ١٢٨ - فرمان أمير مؤمنان
درس گرفتن از زمامداران گذشته مىباشد، و تو در آنچه بدان گماشتهشدهاى به مانند كسى عمل كن كه ميل دارد حمد و ثناى مردمان و ثواب و پاداش خداوند در رضايش و خشنودى امام را ذخيره كند، و لا قوّة إلّا باللَّه.
سپس در وضع منشيان و دفتردارانت نظر كن، و به بررسى نيازمنديهاى هر كدام از آنان بپرداز، و بر ايشان پايه و رتبهاى قرار ده، و كارهايت را به بهترينشان بسپار، نامههاى حاوى تدابير و اسرار خود را به كسى كه از صلاحيت اخلاقيش آگاهى بسپار، و از جمله افرادى كه براى گفتگو در كارهاى حسّاس و مهمّ شايستگى لازم را داشته و صاحبنظر و خيرخواه و باهوش باشد. و از همگان رازدارتر بوده و از افرادى كه موقعيّت و منصب سركشش نسازد، و گستاخى و دليرى به وادى هلاكش نكشاند كه در خلوت به تو دليرى كند و در حضور مردم دنبال آن را بگيرد. و در خواندن گزارشهائى كه از اطراف برايت مىرسد و در ارسال پاسخ صحيح آنها غفلت و كوتاهى نكند، و آن خواه در چيزى باشد كه از تو دريافت مىدارد و يا از سوى تو مىبخشد. بايد پيمانهائى كه براى تو تنظيم ميكند سست و آسيب پذير نباشد، و اگر پيمانى به زيان تو بسته شده باشد در گسستن آن در نماند. ارزش خويشتن را خوب بشناسد و از آن بىاطّلاع نباشد، چه؛ آن كس كه از منزلت خود بىخبر است از ارزش و مقام ديگرى آگاهيش بمراتب كمتر است.
و غير از اين جهت نامهها و دفاتر خراج و دفاتر نظامى و لشكريت گروهى را بگمار كه در انتخاب ايشان تمام تلاشت را مصروف داشتهاى، چرا كه آنان مسئولين حكومت و ولايت تو هستند كه سود ايشان براى تو بيشتر و براى عموم همگانىتر است. سپس در انتخاب اين منشيان هرگز به فراست و اطمينان و خوشگمانى خود تكيه مكن، زيرا آنان مىدانند كه چگونه با ظاهرسازى و خوش خدمتى نظر زمامداران را جلب نمايند، هر چند در پشت اين ظاهر آراسته هيچ گونه نشانى از خيرخواهى و اخلاص و درستى نباشد. ولى ميتوانى آنان را توسّط مسئوليتهائى كه براى واليان نيكوكار پيش از تو عهدهدار بودهاند بيازمائى، در اين صورت به خوش سابقهتر و معروفترين آنان به نجابت و امانت اعتماد كن، چه؛ اين دليل آنست كه تو براى خدا و كسى كه ولايت را به دستت سپرده است خيرخواه مىباشى، سپس ايشان را به خوش خدمتى و نرمى در سخن فرمان ده، و براى هر يك از كارهايت بايد رئيسى انتخاب كنى كه او را نه بزرگى و عظمت كارها درماندهاش سازد و نه كثرت آنها پريشان و خستهاش كند، سپس به بررسى حالات پنهانشان بپرداز و