تحف العقول ت جعفری - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ١٠٣ - آداب و سننى كه أمير مؤمنان
مُخْتَلِفٌ أَلْوانُهُ فِيهِ شِفاءٌ لِلنَّاسِ «از درون آنها (زنبوران) آشاميدنى رنگارنگ بيرون مىآيد كه در آن براى مردم شفاست- نحل: ٧١».
غذايتان را با نمك آغاز و با آن پايان بريد كه چنانچه مردم از خواصّ و منافع آن باخبر بودند آن را بر پادزهر مقدّم مىداشتند، كسى كه غذايش را با نمك شروع كند خدا هفتاد درد را- كه غير خداى تعالى از آن باخبر نيست- از او دور سازد. سه روز از هر ماه را روزه بداريد كه آن با روزه تمام عمر برابرى مىكند. و ما: پنجشنبه (اوّل ماه) و پنجشنبه (آخر ماه) و چهارشنبه ميان آن دو (نيمه ماه) را روزه مىداريم، زيرا خداوند جهنّم را در روز چهارشنبه آفريد، بنا بر اين از شرّ آن به خدا پناه بريد.
هر گاه كسى از شما حاجتى دارد بامداد پنجشنبه به دنبالش رود، زيرا رسول خدا ٦ فرمود:
«اللّهمّ بارك لامّتي في بكرتها يوم الخميس»
يعنى: «خداوندا، بامداد روز پنجشنبه را بر امّتم مبارك گردان». و نيز به هنگام خروج از منزل اين آيه را بخواند: إِنَّ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلافِ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ لَآياتٍ لِأُولِي الْأَلْبابِ* الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِياماً وَ قُعُوداً وَ عَلى جُنُوبِهِمْ وَ يَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ رَبَّنا ما خَلَقْتَ هذا باطِلًا سُبْحانَكَ فَقِنا عَذابَ النَّارِ* رَبَّنا إِنَّكَ مَنْ تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ أَخْزَيْتَهُ وَ ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنْصارٍ* رَبَّنا إِنَّنا سَمِعْنا مُنادِياً يُنادِي لِلْإِيمانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا رَبَّنا فَاغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ كَفِّرْ عَنَّا سَيِّئاتِنا وَ تَوَفَّنا مَعَ الْأَبْرارِ* رَبَّنا وَ آتِنا ما وَعَدْتَنا عَلى رُسُلِكَ وَ لا تُخْزِنا يَوْمَ الْقِيامَةِ إِنَّكَ لا تُخْلِفُ الْمِيعادَ،[١] و نيز آية الكرسى و سوره قدر و حمد را بخواند، زيرا در اين آيات برآورده شدن نيازهاى
[١] يعنى:« همانا در آفرينش آسمانها و زمين و آمد شد شب و روز خردمندان را نشانههائى است، همان كسان كه ايستاده و نشسته و بر پهلوها خفته؛ خداى را ياد مىكنند و در آفرينش آسمانها و زمين مىانديشند[ و گويند:] پروردگارا، اين را به گزاف و بيهوده نيافريدى، تو پاكى( از اينكه كارى به گزاف و بيهوده كنى) پس ما را از عذاب آتش دوزخ نگاه دار، پروردگارا هر كس را كه تو به آتش درآورى براستى خوار و رسوايش كردهاى، و ستمكاران را هيچ ياورانى نيست، پروردگارا ما نداى ندا دهندهاى( نداى رسول خدا ٦) را كه به ايمان فرا مىخواند شنيديم كه[ مىگفت:] به پروردگارتان ايمان آوريد، اينك ايمان آورديم؛ پروردگارا پس گناهان ما را بيامرز و بديهاى ما را از ما بزداى و ما را با نيكوكاران بميران، پروردگارا، و آنچه را بر[ زبان] فرستادگانت به ما وعده دادى به ما ارزانى دار و ما را در روز رستاخيز خوار و رسوا مگردان، كه تو خلاف وعده نمىكنى».