جامه‌هاى ضخيم بپوشيد، زيرا هر كس كه جامه‌اش نازك است دين او نيز سست و ضعيف است. هرگز به وقت نماز جامه بدن نما مپوشيد. به سوى خدا توبه كنيد و در محبّت او درآئيد، زيرا كه خدا توبه‌كاران و پاكيزگان را دوست دارد. فرد با ايمان بسيار به سوى خدا برگردد و توبه كند.

هر گاه فرد مؤمنى به برادرش بگويد: «أفّ» رشته برادرى ميان آن دو بريده مى‌شود، و هنگامى كه به او گويد: «تو كافرى» يكى از آن دو كافر است، و او را نسزد كه وى را تهمت زند و در غير اين صورت ايمان در دل او همچون نمك در آب حلّ شود.

باب توبه و بازگشت براى هر كسى كه بخواهد باز است، پس به سوى خدا خالصانه باز گرديد به اميد آنكه پروردگارتان اثر گناهتان را از شما بزدايد. و هنگامى كه پيمان بستيد به آن وفا كنيد. هيچ نعمت و آسايشى از مردم و جمعيّتى زائل نشده مگر به خاطر گناهانى كه مرتكب شدند، و بدرستى كه خداوند به بندگان ستم نكند. و چنانچه دعا مى‌كردند دچار اين زوال نعمت نشده بودند، و اگر آنان به هنگام مصيبت يا زوال نعمت با نيّت پاك به خدا پناه مى‌بردند و سستى نكرده و زياده‌روى نمى‌نمودند هر آينه خداوند هر فسادى را براى آنان اصلاح ميكرد و هر چيز از دست رفته را به سويشان باز مى‌گرداند. هر گاه بر مسلمانى كار دشوار گردد گشايش آن را از خداى خواهد كه كليد همه كارها و نيز اداره آسمانها و زمين و آنچه ما بين آن دو مى‌باشد در دست اوست، و او پروردگار تخت عظيم است (يعنى همه عالم در قبضه قدرت و خواست اوست)، و حمد و سپاس از آن پروردگار جهانيان است. و هنگامى كه بنده از خواب بيدار شود پيش از برخاستن بگويد:

«حسبي الرّبّ من العباد حسبي هو حسبي و نعم الوكيل»

يعنى: «تنها پروردگار مرا از بندگان كافى است، كافى است او مرا كافى است، و او بهترين تكيه‌گاه است». و هنگامى كه يكى از شما در شب برخيزد به اطراف آسمان نگريسته و اين آيه را بخواند: إِنَّ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلافِ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ- إلى قوله:- لا تُخْلِفُ الْمِيعادَ[١] نگريستن در چاه زمزم موجب درمان بيمارى است، بنا بر اين از آب آن بياشاميد؛ از طرفى كه نزديك ركن حجر الأسود است. [در زير حجر الأسود][٢] چهار نهر بهشتى است: فرات، و

[١] آل عمران: ١٩١ إلى ١٩٤. تمام آيات به همراه ترجمه در ص ١٠٣ گذشت.

[٢] ما بين كروشه بر اساس نسخه خصال ترجمه شده است.