فرد باايمان داراى چند ويژگى است: ١- برادرش را سرزنش نكند، ٢- و باو خيانت نورزد، ٣- و او را متّهم نسازد، ٤- و در مشكلات تنهايش مگذارد، ٥- و از وى بيزارى مجويد. عذر برادرت را بپذير و اگر او را بهانه‌اى نبود بهانه‌اى برايش بياب. بركندن كوهها از براندازى سلطه‌اى (قدرتى) كه هنوز وقتش باقى است آسانتر است، اسْتَعِينُوا بِاللَّهِ وَ اصْبِرُوا إِنَّ الْأَرْضَ لِلَّهِ يُورِثُها مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ‌ يعنى: «از خدا يارى بخواهيد و شكيبائى ورزيد كه زمين از آن خداست، آن را به هر كس از بندگانش كه خواهد به ميراث دهد، و سرانجام [نيك‌] پرهيزگاران راست- اعراف: ١٢٨». در هيچ كارى پيش از فرا رسيدن وقت آن شتاب مكنيد كه موجب پشيمانى است. پايان كار و زندگى برايتان طولانى نيايد تا كه دلهاتان سخت [و تاريك‌] گردد. بر ضعيفانتان رحم آريد و از خداوند رحمت طلبيد. مبادا بدگوئى كنيد كه فرد مسلمان از برادرش بدگوئى نكند، و خداوند از اين كار نهى كرده است آنجا كه فرموده: أَ يُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَنْ يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتاً فَكَرِهْتُمُوهُ‌ يعنى: «آيا كسى از شما دوست دارد كه گوشت برادر مرده خود را بخورد بلكه شما را بد آيد- حجرات: ١٤». و فرد باايمان به وقت ايستادن در نماز دستهايش را روى هم نگذارد كه خود را به كافران (مجوس) شبيه سازد. هيچ كدامتان ايستاده آب ننوشد كه موجب دردى است بى‌درمان مگر خدا شفا دهد. هر گاه يكى از شما در وقت خواندن نماز به جانورى (گزنده) برخورد آن را زير خاك كند و آب دهان بر آن بياندازد و يا اينكه در لباسش پيچد تا از نماز فارغ شود. روگردانى از قبله بيش از اندازه نماز را باطل مى‌سازد، و هر كس كه اين گونه كند مى‌بايد كه نماز را از ابتدا با اذان و اقامه و تكبيرة الاحرام آغاز كند.

هر كس كه پيش از طلوع آفتاب ده بار سوره «توحيد» و «قدر» و «آية الكرسى» را بخواند با اين كار مال خود را از آنچه بيم آن دارد در امان دارد. و كسى كه پيش از طلوع آفتاب سوره توحيد و قدر را بخواند مرتكب هيچ گناهى نشود هر چند كه ابليس بكوشد. و از غلبه قرض و وام به خدا پناه بريد. اهل بيت پيامبر ٦ همانند كشتى نوح مى‌باشند و هر كس كه از آن جدا و عقب ماند هلاك شود. بالا گرفتن جامه سبب طهارت است در حال نماز، خداوند فرموده: وَ ثِيابَكَ فَطَهِّرْ «و جامه خويش را پاك ساز- مدّثّر: ٤»، و منظور از پاكى، بالا زدن آن است.

خوردن يك انگشت عسل شفا است، خداى فرمايد: يَخْرُجُ مِنْ بُطُونِها شَرابٌ‌