معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٦٧ - مقدمه

نوآورى و نظرات جديد در گفت‌وگو با آيت‌الله معرفت‌[١]

مقدمه‌

حوزه علميه نجف بر قلّه رفيع علم و فقاهت ايستاده بود. عالمان و فرهيخته‌گان چندى سال‌ها در آن باليدند و رشد يافتند. قلّه‌هايى از علم و معرفت، شناخت و ايمان، تقوا و پرهيزگارى، والايى و انسانيت، مجتهدان مسلّمى كه جز دغدغه دين هيچ نداشتند و نمى‌انديشيدند.

ناگهان بارقه‌اى سرد و ديو جور بر آن سامان باريد و چنان‌كه «حرث و نسل» را به هلاكت كشاند، انسان و انسانيت و شرافت را نيز به مسلخ برد. عالمان چندى را به زندان افكند و بسيارى از آنان را به تيغ ستم در مسلخ عشق و ايمان ذبح كرد و برخى را نيز بيرون راند.

آيت‌الله معرفت از اساتيد بزرگ و خوش ذوق آن ديار كه اكنون سال‌ها است در قم به تدريس و تحقيق اشتغال دارند، در پس سال‌هاى سياه و بى‌روح آن سامان، به ايران آمدند و در قم سكنى گزيدند.

اين استاد فرزانه و بزرگوار كه از ابتدا با معارف قرآن انس گرفت و باليد، در كنار ساير تحقيقات و تأليفات، توجه خاصى به علوم قرآن و تفسير نمود و آثار فراوانى از بيان و بنان ايشان برجاى مانده و اين چشمه‌سار جوشان همچنان ادامه دارد.

[١] . اين گفت‌وگو در آستانه برگزارى نكوداشت استاد معرفت به همت سردبير محترم فصلنامه بيّنات انجام گرفت و سپس در اين فصلنامه شماره ٤٤ انعكاس يافت.