معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٢٨٩ - د نسبت سوزاندن انسان به اميرمؤمنان(ع)

وحاشاه أن ينهي عن خُلُق و يأتي بمثله؛

ممكن نيست پيامبر ديگران را از اين عمل باز دارد، ولى خود مرتكب آن شود.[١]

د. نسبت سوزاندن انسان به اميرمؤمنان (ع)

در تفسير آيه ٢١٧ سوره بقره، روايت عجيبى در منابع اهل‌سنّت از اصحاب صحاح و سنن از جمله‌ بخارى‌ و احمد نقل شده است كه طبق آن، حضرت‌ على‌ (ع) در اقدامى شگفت‌آور دست به سوزاندن تعدادى از مرتدّين زده است. چون اين خبر وحشتناك به‌ ابن عباس‌ رسيد، برآشفت و گفت: پيامبر فرمود: كسى را با عذاب خداوند (آتش زدن) تعذيب نكنيد، و من اگر بودم، آن‌ها را نمى‌سوزاندم، بلكه تنها با آنان مى‌جنگيدم. اين كلام‌ ابن عباس‌ چون به‌ على‌ (ع) رسيد، فرمود: واى بر ابن عباس‌ (عن مكرمة، إنّ علياً حرّق ناساً ارتدّوا عن الإسلام فبلغ ذلك ابن عباس، فقال: لم أكن لأحرقهم بالنار، و إنّ رسول الله (ص) قال: لا تعذّبوا بعذاب الله و كنت قاتلهم لقول رسول الله (ص): «من بدّل دينه فاقتلوه‌» فبلغ ذلك علياً (ع) فقال: ويح ابن أمّ ابن عباس).[٢]

استاد فرزانه به شدّت در مقابل اين خبر از مقام امير مؤمنان‌ على‌ (ع) دفاع كرده، مى‌نويسد:

اين روايت، جز يك داستان ساختگى مفتضح بيش نيست كه به دستان آلوده آنانى جعل شده است كه مى‌خواهند چهره تابناكِ داناترين مردم پس از پيامبر اكرم (ص) را مخدوش نمايند. ابن عباس‌ كجا و علم اميرمؤمنان كجا؟ دانش‌ ابن عباس‌ در كنار دانش آن حضرت چيزى جز يك قطره در برابر دريا نيست:

قضية إحراق الإمام (ع) ناساً ارتدّوا، موضوعة مفتعلة، وضعتها أيادٍ أثيمة أرادت الحطّ من شأن أعلم الناس بعد رسول الله (ص) و أقضاهم و أفضلهم علي الإطلاق، و ما علم ابن عباس إلي جنب علم علي (ع) إلا كقطرة من بحر، بل هو مستقاة فكيف يفضل عليه؟

[١] . تفسير الاثرى، تفسير آيه ٢٨٦ سوره بقره.

[٢] . مسند احمد، ج ١، ص ٢١٧؛ صحيح بخارى، ج ٤، ص ٧٥؛ سنن ترمذى، ج ٤، ص ٥٩، ح ١٤٥٨؛ سنن ابو داود، ج ٤، ص ١٢٦؛ سنن نسائى، ج ٧، ص ١٠٤.