معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٤٧٣ - ٢٧ سلسله درسهاى تفسيرى موضوعى، معارفى از قرآن

وى بى‌فايده بودن عالم ذر، ايجاد غفلت مجدد بعد از عالم ذر و مخالفت با ظاهر آيه را به عنوان دلايل خود مطرح مى‌كند.

جلسه بيستم و بيست و يكم به تجسم اعمال اختصاص دارد.

نويسنده تجسم اعمال و فلسفه عقوبت و تشفى و قصاص، عدم تكرار گناه توسط گناهكار و عبرت ديگران را مطرح مى‌كند و به بررسى تجسم اعمال در ١٦ آيه قرآن مى‌پردازد. آنگاه ده روايت را در اين باره بيان و به بحث تجسم اخلاق مى‌پردازد و مى‌گويد: علاوه بر تجسم اعمال، اخلاق هم در محشر تجسم مى‌يابد.

فهرست منابع، آيات و روايات پايان بخش اين كتاب است.

بخش دوم: آثار فقهى‌[١]

١. تمهيد القواعد

محمدهادى معرفت، نجف اشرف، جامعة النجف الدينية، س ١٣٩٠ ق (١٣٥٠ ش)، ١ ج، ٢٠٥ ص، رقعى، عربى.

تمهيد القواعد در بردارنده يك مقدمه عمومى، بيست مقدمه اصولى، ٤٣ مسأله فقهى و ١٧ فرع از فروع قضاى عبادات فوت شده از ميت است.

مؤلف در مقدمه، كتاب را به استادش آيت‌الله‌ خويى‌ هديه مى‌كند. او به ابعادى از مسأله نمازهاى فوت شده كه محتاج بازبينى است، و به ارزش نقد آراى فقهاى بزرگ اشاره مى‌كند. نويسنده ضمن بيست مقدمه مباحث اصولى موضوع را تنظيم كرده است. اصل اوليه را عدم نياز عبادت‌هاى فوت شده به قضا و قضا را نيازمند امر جديد مى‌داند. تكليف را بر شخص خوابيده، سهو

كننده و غافل فعلى مى‌داند، كفار را در احكام انتظامى و وضعى به فروع مكلف مى‌شمارد، اما در معاملات به اختيار آن‌ها در عمل طبق آيين خود يا اسلام معتقد است و در عبادات آن‌ها را مكلف نمى‌داند. وى مخالفان مذهب را مكلف به فروع مى‌شمارد و مى‌گويد در عمل به مذهب خود رخصت دارند، لذا بعد از استبصار به اعاده نياز ندارند. او عبادت كودك را مشروع مى‌داند.

[١] . در اين بخش از مقاله حجت الاسلام عبدالكريم بهجت‌پور در نشريه بينات ش ٤٤ سود برده‌ام.