معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٤٧٦ - ٢٧ سلسله درسهاى تفسيرى موضوعى، معارفى از قرآن

مؤلف «ولايت مطلقه فقيه» را اصل پذيرفته شده توسط همه فقهاى بزرگ شيعه از شيخ‌ طوسى‌ تا صاحب‌ جواهر مى‌داند و مى‌گويد امام‌ خمينى‌ نيز همين را انتخاب و تبيين كرد.

از مطالب مهم كتاب مى‌توان به اين موارد اشاره كرد:

ذكر نظريه‌ نائينى‌ و خويى‌ و تفاوت آن‌ها با ساير فقها (در گستردگى و شمول وظايف ولى فقيه، اثبات ولايت مطلقه فقيه با استناد به اجماع علما، عموم آيات اطاعت ولى‌امر و پانزده روايت؛ تجربه ١٤ قرن حكومت غير فقيه دليل عدم كفايت نظارت فقها بر امور و لزوم اقدام عملى فقها براى برپايى حكومت اسلامى؛ گستردگى حوزه ولايت فقيه در تمام مصالح عمومى به‌طور مطلق؛ مشورت، رأى عموم مردم، نظارت عمومى بر ولى فقيه (امر به معروف و نهى از منكر) و عنايات ربانى در سايه قاعده لطف چهار عامل كنترل فقيه در حكومت.

وى در بخش دوم كتاب، شش نوع حكومت را معرفى و حكومت اسلامى را نوع هفتم مى‌داند. انتخاب ولى فقيه را نتيجه رأى مردم، اما در چهارچوب شرايط و توصيفات رسيده از شرع مى‌داند و پايه‌هاى حكومت اسلامى را شورا و توزيع مسئوليت‌ها مى‌شمارد.

٤. مالكيه الارض‌

محمدهادى معرفت، تهران، انجمن علمى مدرسه عالى شهيد مطهرى، ١٤٠١ ق (١٣٥٩ ش) ١ ج، (همراه با كتاب ولايت فقيه)، رقعى، عربى.

نويسنده زمين‌ها را به چهار دسته (انفال، آباد شده بالعرض، موات بالاصاله و موات بالارض) تقسيم و حكم هر يك را بيان كرده است.

هدف از تأليف كتاب، پاسخ به اين پرسش است: آيا احياگر زمين مالك آن مى‌شود؟ وى به تاريخچه تأليفات فقهاى شيعه اشاره و در ده بخش مطالب رساله را خلاصه مى‌كند. نويسنده خلع يد از تصرف‌كنندگان زمين را از سوى ولى‌امر مسلمانان، با وجود مصالح جايز مى‌داند. امكان معامله زمين آباد شده را به منع عرصه و بنا جايز مى‌داند، و به استحقاق و اولويت آبادكنندگان تا ويرانى‌