مراجعه به پاورقى‌ها و كتابنامه و نزاهت قلم با مراجعه به كتاب‌ صيانة القرآن من التحريف‌ كه در پاسخ به تهمت‌هاى متعصبان اهل‌سنت مبنى بر باورمندى شيعه به تحريف قرآن، نگاشته شده، قابل دستيابى است.

اصرار ايشان بر تدريس متون كتاب‌ها پيش از انتشار- كه درباره عموم كتاب‌ها از سال‌ها پيش تاكنون دنبال شده- و حتى ارائه آثار به گروهى از صاحب‌نظران براى برطرف ساختن كاستى‌هاى آن‌ها پيش از چاپ، از نكات بسيار تحسين برانگيز و در عين‌حال درس‌آموز براى بسيارى از كسانى است كه بيشتر به انتشار آثار خود مى‌انديشند تا پخته كردن و اتقان آن‌ها.

اين امر نشان مى‌دهد كه ايشان بر دو اصل: ١. پرهيز از شتاب در عرضه آثار؛ ٢. پذيرش نقدها و رهنمون ديگران، پايبند است.

نظارت مستمر و علمى بر مراحل آماده‌سازى كتاب به‌ويژه مرحله ويراستارى، مقابله و تطبيق ترجمه‌ها با متن اصلى نيز از ويژگى‌هاى اخلاق علمى و پژوهشى ايشان است. مقايسه ميان متن عربى كتاب‌ التفسير و المفسرون فى ثوبه القشيب‌ و متن فارسى ترجمه آن با عنوان‌ تفسير و مفسران‌ و نيز متن عربى كتاب‌ صيانة القرآن من التحريف‌ با ترجمه فارسى آن با عنوان‌ تحريف‌ناپذيرى قرآن‌ شاهد خوبى بر اين مدعا است.

٤. اهتمام به رشد و بالندگى شاگردان‌

يكى از ويژگى‌هاى ممتاز و قابل تحسين كه به عنوان اخلاق علمى مى‌توان براى اين استاد فرزانه بر شمرد، اهتمام فوق‌العاده ايشان به رشد و بالندگى شاگردان و تشويق و ترغيب مستمر آنان بوده است.

استاد فرزانه از همه اساتيد كه به آنان به خاطر اهتمام به تعليم و رشد شاگردان ارادت داشتم، گوى سبقت را ربوده‌اند. از ياد نمى‌برم وقتى براى نخستين بار استاد معزز مقاله عربى نگارنده را در نقد قرائت‌ حمزة بن حبيب زيات‌[١]

[١] . در قرائت حمزه، كلمه« الارحام» در آيه نخست سوره نساء« وَاتَّقُوا اللّهَ الَّذِى تَسَاءَلُونَ بِهِ وَالْأَرْحَامَ» با ادعاى عطف به ضمير« به» به جر خوانده شده است. ر. ك: التمهيد فى علوم القرآن، ج ٢، ص ٧٠.