معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٢٩٥ - و ائمه اطهار، ابدال روى زميناند

صرف‌نظر از ضعف سندى به علت مجهول بودن‌ محمد بن سعيد اموى‌؛ اين مطلب بر اساس اعتقاد ما در باب ائمه، غير معقول است. زيرا آن‌ها نور واحدى هستند، چيزى را كه اولى‌شان مى‌فرمايد، دقيقاً همان را آخرينشان نيز مى‌فرمايد و بر عكس؛ چيزى را كه آخرين نفرشان بگويد، اولى‌شان نيز مى‌گويد. چون همه آن‌ها از يك سرچشمه صاف و زلال سيراب مى‌شوند كه هيچ غبارى بر آنچه كه مى‌بينند و روايت مى‌كنند نيست:

إنّهم نور واحد، ما يقول أوّلهم هو ما يقول آخرهم و ما يقول آخرهم هو ما يقول أوّلهم، لأنّهم انّما يستقون من منهل عذب واحد، صاف زلال، لا غبار عليه لديهم فيما يرَون و يرْوُون.

آنگاه مى‌افزايد:

اين افتراى ناروا ممكن است از كسانى باشد كه مى‌پندارند ائمه اطهار (ع) نيز مانند اصحاب رأى، حقيقت را از وراى پرده حجاب مى‌بينند.

ولعلّه من إلصاق التُّهم بأئمَة أهل البيت و أنّهم كسائر أصحاب الرأي لا يرون الحقيقة إلا من وراء حجاب.

در ادامه استاد راحل پس از نقل يك روايت ديگر نظير روايت فوق مى‌نويسد:

اين حديث نيز همانند حديث قبل، مشوّه و مردود است و دست جعل و تزوير در آن هويدا است.

ويد الجعل و التزوير بادية علي بوضوح.[١]

و. ائمه اطهار، ابدال روى زمين‌اند

در تفسير آيه ٢٥١ سوره بقره: وَلَوْلَا دَفْعُ الله النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَّفَسَدَتِ الأَرْضُ‌ ده‌ها روايت از منابع اهل‌سنت مى‌آورد كه مقصود اين است كه خداوند به خاطر صالحان، از افراد ناصالح عذاب را دور مى‌كند، به گونه‌اى كه همواره در ميان خلايق، ابدال و اوتادى حضور دارند كه باعث نجات اهل زمين مى‌باشند.

استاد راحل براى تبيين و تقريب حديث معروف: لولا الحجّة لساخت الأرض بأهلها[٢] اين روايت‌ها را به گونه‌اى تنظيم مى‌كند كه نتيجه مستقيم آن چيزى‌

[١] . تفسير الاثرى، تفسير آيه ٢١٩ سوره بقره.

[٢] . كافى، ج ١، ص ١٦٨؛ بحار الانوار، ج ٢٣، ص ٢٩، ح ٤٣.