معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٢٤٣ - ٨ نگاه فراگير و جهانى

مسلمانان از بين نرود. گويا اين كلام مرحوم آيت‌الله العظمى‌ بروجردى‌ (ره) در ذهن ايشان بود: آيه‌ وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعاً وَ لا تَفَرَّقُوا،[١] يك اصل حاكم بر احكام اسلامى است و بايد بر تمام شئون جامعه اسلامى حاكم باشد. هر حكم جزئى فقهى كه با اين اصل معارضه كرد، بايد آن را كنار گذاشت. ايشان اين اصل وحدت را حاكم مى‌شناخت و لذا در تمام نوشته‌هايش مواظب بود كه از بيان و قلمش براى جنگ‌افروزى و آتش‌افروزى در جوامع اسلامى سوء استفاده نشود؛ چنان كه امام‌ خمينى‌ (ره) نيز بر وحدت مسلمانان تأكيد مى‌كرد.

٧. توجه به مسائل و شبهات روز

آيت‌الله معرفت غيرت دينى داشت. اگر جايى به شيعه و اهل‌بيت (ع) حمله مى‌شد، مردانه وارد ميدان مى‌شد و پاسخ مى‌گفت. به مسائل فرهنگى روز كاملًا توجه داشت و جواب آن‌ها را از قرآن مى‌داد. ايشان كتاب‌ شبهات و ردود را در پاسخ به شبهات جديد نوشت. ايشان در اين كتاب شبهات روز را با ديدگاه‌هاى قرآنى و آموزهاى قرآنى پاسخ داد. شايد به همين دليل بود كه اين كتاب خيلى مورد توجه واقع شد و در اندك زمانى كتاب سال حوزه گرديد، سپس بلافاصله به فارسى ترجمه شد.

٨. نگاه فراگير و جهانى‌

گستره ديد حضرت آيت‌الله معرفت در يك محدوده جغرافيايى يا يك محدوده زمانى نمى‌گنجيد. ايشان مرد آينده بود، لذا در آينده ديدگاه‌هاى او روشن خواهد شد. ايشان مصالح كل امت اسلام را در نظر مى‌گرفت، نه فرد و منطقه خاصى را. در حقيقت ايشان فرازمان و فرامكان بود. هر كس با قرآن انس بگيرد، همين خصوصيت را پيدا مى‌كند، چون خود قرآن اين‌گونه است. قرآن انسان را محدود و تنگ‌نظرى تربيت نمى‌كند.

[١] . آل عمران، آيه ١٠٣.