معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٢٠٦ - توصيف

مى‌شوند.

استاد معرفت نقش چهار عامل را بر كنترل و عصمت فقيه در حكومت مهم ارزيابى مى‌كند:

مشورت، رأى عموم مردم، نظارت عمومى مردم بر ولى‌فقيه- امربه معروف و نهى از منكر- و عنايات ربانى بر اساس قاعده لطف.

ايشان در مقصد دوم، ضمن بيان نياز جامعه‌ها به حكومت، به معرفى شش نوع حكومت پرداخته‌اند و حكومت اسلامى را نوعى هفتم و مستقل از آن‌ها ارزيابى مى‌كنند.

حضرت استاد، انتخاب ولى‌فقيه را نتيجه رأى مردم اما در چهارچوبه شرايط و توصيفات رسيده از شرع مى‌دانند و پايه‌هاى حكومت اسلامى را شورا و توزيع مسئوليت‌ها قلمداد مى‌كنند.

١٤. ولايت‌فقيه‌

ناشر: قم: مؤسسه فرهنگى التمهيد.

سال نشر: ١٣٧٧؛ ١ جلد، ١٩٢ ص، وزيرى، فارسى.

ملحقات: فهرست‌ها، شامل: فهرست آيات، روايات، جملات كوتاه مورد استشهاد، اعلام، اماكن، اصطلاحات و منابع و مآخذ.

توصيف‌

اين كتاب در نه فصل تنظيم شده است: حكومت دينى، امامت در مكتب تشيع، تبيين مفهومى ولايت مطلقه فقيه، نقش بيعت در عصر حضور و غيبت، پشتوانه نظام در حكومت اسلامى، مبانى مشروعيت ولايت‌فقيه، مناصب ولى‌فقيه، ولايت تشريع (حق قانون‌گذارى)، ولايت تكوينى.

پس از ارتحال حضرت امام‌ خميني‌ (قد)، در سال ١٣٦٨ كه هجوم به پايه‌هاى اساسى حكومت اسلامى و در رأس آن‌ها، اصل «ولايت مطلقه فقيه» به اوج خود رسيد، ادعاى آنكه ولايت فقيه نظريه‌اى جديد بوده و در ميان فقهاى‌