معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٢٥٤ - ٢ تلاش استاد معرفت(ره) در معرفى مواضع قرآنى شيعه به جهان اهلسنت

دفاع كرده‌اند، اما در سرتاسر اين كتاب باارزش، هيچ‌گاه به مخالف خود دشنام نداده، آنان را به استهزا نگرفته، مقدسات آنان را محترم شمرد و با صحابه كنار آمده، از آنان روايات بى‌شمارى نقل كرد، در بسيارى از موارد آراى آنان را پذيرفته است بدون آنكه كلامشان را معتبر داند يا عادلشان پندارد. همين مسأله موجب آن شده كه به جهان اهل‌سنت راه يابد و عالمان شيعه و سنّى از آن بهره برند و وزارت اوقاف مصر خود به تجديد چاپ آن اقدام مى‌كند،[١] بزرگ‌ترين شيخ الازهر بر آن مقدمه‌اى نيكو مى‌زند و تجليلى به ياد ماندنى از او به عمل مى‌آورد[٢] و حتى افرادى مثل دكتر محمدحسين ذهبى‌ در مقابل آن كرنش و از شيعه بودن مؤلف اظهار تأسف مى‌كند![٣]

آرى! تحقق اهداف قرآنى شخصيتى مانند استاد معرفت (ره) در تعامل سازنده در عرصه قرآنى با عالمان مذاهب ديگر بايد شاخصه‌هاى خاصى را دارا باشد، از جمله:

١. پرهيز از دشنام، لعن، اهانت و تحقير؛

٢. بهره‌بردارى از منابع مورد قبول و متقن؛

٣. رعايت انصاف و عدالت؛

٤. رعايت اعتدال و پرهيز از افراط و تفريط؛

٥. حق‌مدارى و حق‌محورى در تمامى عرصه‌ها؛

٦. تأكيد بر مشتركات؛

٧. احترام به مقدسات ديگران و توجه به حساسيت‌هاى آنان؛

٨. رفع ابهام از موارد تهمت‌ساز و توضيح منطقى مبانى قرآنى شيعه؛

٩. زدودن موارد اختلافى موهوم و مخرب؛

١٠. تأكيد بر منابع و ميراث مشترك همه مسلمانان، به خصوص قرآن در اثبات و نفى.

[١] . مجمع‌البيان فى علوم القرآن،( مقدمه)، چاپ مجمع جهانى تقريب مذاهب اسلامى.

[٢] . همان.

[٣] . ر. ك: التفسير و المفسرون، ج ٢، ص ٧٦.