معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٢٧٤ - ٣ نقش اهلبيت(ع) در تفسير

اين قرار است:

١. مانند قرآن، مردم مأمور به تمسك به اهل‌بيت (ع) هستند.

٢. هركس به دامان آنان چنگ زند، گمراه نخواهد شد، مانند كسانى كه به قرآن چنگ زند كه گمراه نمى‌شود.

٣. جدايى از ايشان، يا پيشى گرفتن بر آنان، يا عقب ماندن از آنان و پيروى كردن از ديگران، جايز نيست.[١]

٣. نقش اهل‌بيت (ع) در تفسير

اهل‌بيت (ع) به علت عصمت و خطاناپذيرى، در هر موردى سخنى گويند، حجت شرعى است و كلامشان از منظر عقل و نقل بايد پيروى شود. از طرفى طبق سفارش اكيد پيامبر اسلام، آنان هرگز از قرآن جدا نمى‌شوند و قرآن هم هرگز از آنان جدا نمى‌افتد. بنابراين، در صورتى مى‌توان به قرآن عمل كرد كه از طريق اهل‌بيت (ع) باشد و در صورتى انسان به اهل‌بيت (ع) وفادار باقى خواهد ماند كه به قرآن عمل كند. پس پيروى از هر يك از ثقلين بدون ديگرى، به منزله تباه‌سازى هر دو است چرا كه به منزله گمراهى و عدم رعايت حق اين هر دو اثر گران‌بها است.

تكميل دين اسلام با تعيين جانشين پيامبر (ص) و ديگر ائمه (ع) صورت پذيرفته است. پس هر كجا آنان كلامى، دارند بدون چون و چرا بايد مورد عمل قرار گيرد.

استاد معرفت در انتهاى جلد اول‌ تفسير و مفسران‌، و بعد از ذكر ده مسأله پيرامون تفسير اهل‌بيت (ع) مى‌گويند:

گرچه در اين بخش، سخن به درازا كشيد، همين نمونه‌هاى ده‌گانه كافى بود تا روشنگر اين جهت باشد كه كليد اصلى فهم قرآن- به‌طور كامل- در دست عترت طاهره است و چاره‌اى جز سر فرود آوردن در پيشگاه‌

رفيع اين خاندان نيست‌: أُولئِكَ الَّذِينَ هَدَى اللَّهُ فَبِهُداهُمُ اقْتَدِهْ‌؛[٢] اينان‌

[١] . ر. ك: همان، صص ٤٤٣- ٤٤٢، به نقل از: اعيان الشيعة، ج ١، ص ٣٧٠.

[٢] . انعام، آيه ٩٠.