علوم قرآنى، به نحو خاصى توجه بسيارى را جلب كرده بود، و طبيعى بود كه نظر حقير را نيز به خود معطوف دارد؛ تا اين‌كه اين كمين، رساله‌اى را با ساختار و تقسيماتى ابداعى در مباحث علوم قرآنى سامان داده بودم و ناشر نيز اثر را براى نظردهى به آن بزرگوار سپرده بود. ايشان پس از مطالعه ضمن ابراز محبت، پيشنهادهايى را درباره ى آن ارائه نموده بودند هرچند به خاطر اشتغالات، تعلل كردم و بدان نپرداختم و رساله هنوز هم چرخه چاپ را تجربه نكرده است اين واقعه نظر اين‌جانب را بيش از پيش به وى جلب كرد. پس از تأسيس پژوهشگاه فرهنگ و انديشه اسلامى، از ايشان براى همكارى دعوت كردم، و اين سرآغاز يك دوره همكارى علمى مبارك و مطول شد.

روزى از بايستگى تأليف يك دوره تفسير موضوعى تخصصى البته متفاوت با نمونه‌هايى كه تاكنون پديد آمده است سخن به ميان آمد، ايشان فرمود: من آماده‌ام سرپرستى چنين تأليفى را بر عهده بگيرم. بنده نيز استقبال كردم، و همين منشأ تأسيس گروه قرآن‌پژوهى پژوهشگاه شد. اكنون اين گروه، يكى از پايگاه‌هاى علمى فعال و بستر تحقيقات ارزشمند قرآنى كشور است.

پس از انتشار جلد نخست‌ دايرةالمعارف قرآن ليدن‌ در هلند، كه مشتمل بر خطا و خلاف بسيار درباره قرآن كريم، به‌ويژه در زمينه آراى شيعه بود، و بنا به پيشنهاد فاضل فرهمند حجت‌الاسلام و المسلمين‌ محمدجعفر علمى‌ به انگيزه نقد دايرةالمعارف مزبور، و پديدآورى مرجع علمى معتبر قرآنى، و براى تدارك خلأ منبع شيعى جامع براى عرضه در جهان، مقرر شد: دانشنامه قرآن‌شناسى را تأليف كنيم؛ آن بزرگوار با اشتياق و انگيزه‌اى وافر همكارى با دانشنامه را با عنوان رييس شوراى علمى آن پذيرفتند، و تا ارتحال و عروج، دمى از كار و همكارى باز نايستادند، و نفسى از مساعدت و معاضدت دريغ نورزيدند.

در افزون بر حدود بيست سال ارتباط و ارادت، و در مدت بيش از يك دهه همكارى و همنشينى، در آن استاد ارجمند، خصائل و اوصاف والا و برجسته‌اى يافتم.

شوق و شيفتگى به كار علمى، پشتكار و پيگيرى حوصله‌سوز در تحقيق، نستوهى و پركارى خستگى‌ناپذير، تضلع و تمحض، حريت علمى (جرئت نقادى، شهامت در اظهارنظر، تواضع در تجديد نظر)، رعايت ادب نقد و حرمت‌