معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٣١٨ - سه دفاع از ايمان ابوطالب

از منابع حديثى اهل‌سنت ذكر مى‌كند كه در آن‌ها آمده كه پيامبر (ص) توسط شخصى يهودى به نام‌ لبيد بن أعصم‌ چنان سحر شد كه قواى عقلانى ايشان دچار اختلال شده و آن حضرت گمان مى‌كرد كارى كه انجام نداده را انجام داده است. اين حالت حضرت چند روز به طول انجاميد تا آن كه سحر لبيد را زير سنگ در بن چاهى يافتند و سحر ناكام ماند.[١] استاد معرفت ضمن انتقاد از تلاش برخى از عالمان اهل‌سنت در دفاع از اين روايت و كاستن از مقام معنوى رسول اكرم (ص)، در دفاع از مبانى كلامى اماميه- كه بر گرفته از مبانى اهل‌بيت (ع) است- مى‌نويسد:

اما نحن الاماميه فان اصول معتقداتنا تنفي امكان التأثير علي قلب نبي كريم هو مهبط وحي الله و عيبه علمه الامين! و بالأحري فان لبيداً أعجز من أن يستطيع التصرف في عقليه مثل رسول الله (ص)، افضل خلق الله و اكرم انبيانه.[٢]

سه. دفاع از ايمان ابوطالب‌

يكى از بى‌مهرى‌هايى كه از سوى عالمان اهل‌سنت نسبت به حضرت‌ امير (ع) و خاندان عصمت و طهارت به‌طور مكرر تكرار شده و مى‌شود، اصرار بر كفر ابوطالب‌ است. اين در حالى است كه‌ ابوطالب‌ همان كسى است كه از لحظه اعلام رسالت پيامبر از هيچ حمايتى از ايشان دريغ نكرد و همچون سدّى فولادى، جان، مال و حيثيت خود را ميان او و مشركان سپر ساخت. به گونه‌اى كه تا ايشان زنده بود، مشركان مكه در آزار رساندن پيامبر و يارانش حريم نگاه مى‌داشتند. افزون بر اين، ابوطالب‌ بهترين و برترين فرزند خود يعنى‌ على‌ (ع) را وقف رسالت كرد. اين در حالى بود كه نيك مى‌دانست همراهمى با رسول اكرم (ص) چه خطراتى براى فرزندش دارد. شگفت آنكه آنان اين دست از حمايت‌ها را صرفاً بر اساس عاطفه ميان عمو و برادرزاده ارزيابى مى‌كنند! اما هيچ‌گاه توضيح نمى‌دهند كه اولًا: چگونه رابطه عاطفى مى‌تواند تا اين اندازه انسان و همه مايملك او را فداى يك پديده دينى سازد؟ ثانياً: پيامبر (ص)

[١] . همان، صص ١٦٧- ١٦٣.

[٢] . همان، ص ١٦٧.