معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ١٥٩ - نقل آراى علامه طباطبايى در آثار استاد معرفت

اين است، نه گسترش دادن در آفرينش آسمان، چنان‌كه بحث‌هاى علمى رياضى به آن گرايش دارد.[١]

٣٤. [ذيل آيه‌ أَ فَرَأَيْتُمُ اللَّاتَ وَ الْعُزَّى‌[٢] ادله قطعى بر عصمت پيامبر اكرم (ص) متن حديث افسانه غرانيق را تكذيب مى‌كند، حتى اگر سند آن صحيح باشد، پس تنزيه ساحت قدسى پيامبر (ص) از امثال اين رذايل ناسازگار با كرامت پيامبر، لازم است.[٣]

٣٥. مراد از ميزان در آيه‌ وَ أَقِيمُوا الْوَزْنَ بِالْقِسْطِ وَ لا تُخْسِرُوا الْمِيزانَ‌[٤] هر وسيله سنجشى است؛ عقيده باشد يا قول يا فعل ... پس ظاهرش هر چيزى است كه حق از باطل، صدق از كذب، عدل از ظلم و فضيلت از رذيلت با آن تميز و تشخيص داده شود.[٥]

٣٦. مستفاد از ظاهر (نه نص) آيات اين است كه آسمان دنيا (نزديك‌ترين آسمان به ما) عالم ستارگان است و آسمان‌هاى هفت‌گانه، طبقه طبقه بر فراز يكديگرند: الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَماواتٍ طِباقاً ...[٦] كه نزديك‌ترين آن‌ها به ما عالم ستارگان است و قرآن شش آسمان ديگر را براى ما وصف نكرده، جز اين‌كه طبقه طبقه بر فراز يكديگرند و مراد از آسمان‌هاى هفت‌گانه، اجرام آسمانى (منظومه شمسى يا غير آن) نيست.[٧]

٣٧. تعبيرهايى مانند وَ جَعَلْناها رُجُوماً لِلشَّياطِينِ‌[٨] در كلام الهى همانند تمثيل‌هايى است تا امور نامحسوس به شكل محسوس تصور شود و مطلب‌

تقريب به ذهن شود.[٩]

[١] . التمهيد، ج ٦، صص ١١٤- ١١٣.

[٢] . نجم، آيه ١٩.

[٣] . التمهيد، ج ١، ص ٩٠.

[٤] . الرحمن، آيه ٩.

[٥] . التأويل فى مختلف المذاهب و الآراء، ص ٦٣.

[٦] . ملك، آيه ٣.

[٧] . شبهات و ردود، ص ٣٢٥.

[٨] . ملك، آيه ٥.

[٩] . شبهات و ردود، ص ٣٢٥.