معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ١٦٩ - زندگى خودنوشت استاد معرفت

و نشر در مجلّات (از جمله مجله اجوبة المسائل الدينيه)، كه هنوز ادامه داشت، و تأليف رساله‌هاى گوناگون از جمله: كتاب‌ تناسخ الارواح‌، در ردّ نظريه تناسخ كه در آن روزگار شايع بود، نگاشتم و در سطح دانشگاهيان در بغداد منتشرشد و سپس در ايران ترجمه و بر آن افزوده گشت و به نام‌ بازگشت روح‌ انتشار يافت.

و نيز رساله‌اى در قضاى فوائت (نمازهاى فوت شده) به نام‌ تمهيد القواعد كه بعضاً تقرير درس حضرت استاد آيت‌الله‌ خويى‌ بود، تأليف و چاپ و منتشر گرديد.

اين اوّلين نوشته فقهى استدلالى اين‌جانب مى‌باشد، كه با اسلوب و شيوه تازه مسائل فقهى را بررسى كرده است.

انگيزه پرداختن به مسائل قرآنى در كنار فقه و اصول آن بود كه هنگام مراجعات و مطالعه براى آمادگى تدريس تفسير، به حقيقت تلخى برخورد كردم و آن فقدان بحث زنده پيرامون مسائل قرآنى، در كتابخانه فعلى تشيع بود.

اين برخورد تلخ از آنجا بوجود آمد كه براى تهيه مقاله پيرامون مسأله «ترجمه قرآن» به كتابخانه اختصاصى قرآنى مراجعه مى‌كردم و در اين زمينه كتاب‌هاى زياد كه برخى در دو مجلد و نيز رساله‌ها و مقالات بسيار از مصر و غيره در اختيار بود كه دانشمندان معاصر آن ديار نوشته بودند. ولى در حوزه نجف جز يك برگه اعلاميه حضرت آيت الله‌ شيخ محمد حسين كاشف الغطاء، چيز ديگرى نيافتم و اين امر، گران نمود و مرا بر آن داشت كه در اين زمينه (مسائل قرآنى) به‌طور گسترده، ديدگاه‌هاى دانشمندان گذشته و حال مكتب را روشن و ارائه دهم كه نتيجه آن تلاش پى‌گير، ٧ مجلد التمهيد و ٢ مجلد التفسير و المفسرون‌ گرديد كه اين نوشته اخير در واقع تكميل و تدارك‌ مافات‌ نوشته‌ محمد حسين ذهبى‌ مصرى است كه به ناحق، جايگاه تشيع را در حيطه قرآنى ناديده گرفته است.

در سال ١٣٥١ ش كه حكومت بعث عراق دستور مهاجرت ايرانيان را صادر كرد به اتفاق همسر و فرزندان رهسپار حوزه علميه قم شديم و