معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٣٣٨ - جايگاه اهلبيت در تفسير

علاوه بر مقام ولايت تكوينى و قدرت تصرف در جهان هستى و وساطت در نزول بركات و فيوضات الهيه،[١] داراى مقام ولايت تشريعى هستند. ائمه اطهار (ع) همچون رسول الله (ص) داراى بينشى گسترده بودند كه مصالح و مفاسد واقعى را براى هميشه مى‌ديدند و طبق اين بينش، احكامى را وضع مى‌كردند. اين مقام پس از پيامبر اكرم (ص) به امامان معصوم (ع) انتقال يافت و از اين‌رو فقهاى بزرگ، سخنان امام معصوم (ع) را همانند سخنان رسول مصدر و منبع دين مى‌شمرند.

تفاوت امامان معصوم (ع) با پيامبر (ص) اين است كه بينش رسول الله (ص) پشتوانه وحيانى داشت، ولى پشتوانه بينش امامان معصوم (ع) ودايع نبوتى بود كه پيغمبر به مولاى متقيان (ع) سپرد. در حقيقت امامان معصوم وارث علم پيامبر هستند. به علاوه كه اين جمع معصوم با «روح‌القدوس» تأييد شده و جواب مسائل مورد نياز را اخذ مى‌كنند.[٢]

امام‌ صادق‌ (ع) مى‌فرمايند:

خداوند امر دينش را به هيچ كس جز رسول و ائمه واگذار نكرده است.

و امام‌ باقر (ع) فرمودند:

اگر براى كسى چيزى را حلال كرديم ...، براى او حلال است، زيرا امر دين به ما امامان واگذار شده است.[٣]

حضرت آيت‌الله معرفت آيه اكمال دين را با مقام تشريع امامان معصوم (ع) منافى ندانسته و مى‌نويسند:

اكمال دين با نصب اميرمؤمنان به خلافت و معرفى عترت در كنار سنت صورت پذيرفت. زيرا امامان حامل ودايع نبوت بودند و در اثر تربيت پيامبر اسلام و تأييد روح‌القدس، داراى بينش واقعى بودند و بر حسب رخدادهاى زمانه و مصالح و مقتضيات، تشريع احكام مى‌كردند.[٤]

خلاصه علامه معرفت جايگاه اهل‌بيت (ع) در دين را تا حد «ولايت‌

[١] . ر. ك: محمدهادى معرفت، پرتو ولايت، تدوين مجتبى خطاط، صص ٢٣- ٢٤.

[٢] . ر. ك: پرتو ولايت، منابع علم ائمه و گسترش علم ائمه، صص ٢٨- ٢٥.

[٣] . ر. ك: همان، صص ٢٤- ٢٣، به نقل از: بحارالانوار، ج ٢٥، ص ٣٣٤.

[٤] . همان، صص ٢٤- ٢٣.