يكى از ويژگى‌هايى كه در تمهيد وجود دارد، اين است كه ما همه مباحثى را كه در رابطه با شئون قرآن مطرحند، طرح مى‌كنيم و با همان سبكى كه محققين اسلام- اعم از سنى و شيعه- وارد اين بحث مى‌شوند، وارد مى‌شويم؛ چون هر پژوهشگرى بايد هر بحث را در جاى مناسبش دنبال كند. براى نمونه فرض كنيد بدرالدين زركشى‌ در كتاب‌ البرهان‌ يا سيوطى‌ در اتقان‌ يا زرقانى‌ در مناهل‌ يا همين جناب آقاى استاد محمد حسين ذهبى‌ ... ما نيز با همان سبك حركت كرديم و خواستيم ديدگاه آنان را در اين مسايل روشن كنيم. به همين سبب هر كه‌ التمهيد را مى‌خواند، در عين اينكه آگاهى پيدا مى‌كند به اين مسأله، براى نمونه در بحث قرائات كه آيا قرائت سبعه متواتر است يا نه؟ ديدگاه محققين اهل‌سنت نيز برايش روشن مى‌شود و در عين حال ديدگاه علما و فقهاى بزرگ شيعه هم آشكار مى‌گردد و آخرين نظريه‌هايى كه شيعه روى اين موضوع دارد يا اهل‌بيت دارند، همه مطرح مى‌شود، كه ويژگى مهم‌ تمهيد است و كوشش من بر اين بوده كه هيچ گونه تعصبى كه ما را به اين طرف و آن طرف بكشاند، وجود نداشته باشد.

كيهان‌فرهنگى: فهرست آثار خودتان را بفرماييد؟

آيت‌الله معرفت: نخستين نوشته‌اى كه به عنوان تأليف دارم، همان‌ تناسخ الارواح‌ است. بعد به سال ١٣٨٩ ه. ق در همان نجف يك كتاب فقهى نوشتم به نام‌ تمهيد القواعد. افزون بر اين‌ها مقالاتى نيز منتشر كرده‌ام. همين بحث ترجمه نيز بعدها در مجله نشر يافت و نيز به صورت جزوه و كتاب در نجف چاپ شد. اما بعد كه به قم منتقل شديم، كتاب‌ تناسخ الارواح‌ ترجمه و تكميل شد. يعنى بر آن افزوده شد و تحقيقات ديگرى در آن باب صورت گرفت و با حجمى سه برابر پيش با نام‌ بازگشت روح‌ نشر يافت.

نخستين جلد از كتاب‌ تمهيد به سال ١٣٥٣- ١٣٥٢ در اينجا چاپ شد و بعد مجلدات دوم و سوم كه نشر سومين جلد با شروع پيروزى انقلاب توأم بود.

اين كتاب‌ها به هزينه خودم چاپ مى‌شدند و در همين ضمن بنده در قم كتابى نوشتم به نام‌ حديث لاتعاد كه يك كتاب فقهى است و يكى از پايه‌هاى‌