معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٦٨ - مقدمه

اينك در آستانه نكوداشت ايشان كه توسط مراكز قرآنى چندى و عده‌اى از علاقه‌مندان به معارف قرآن و شاگردان اين استاد بزرگ برگزار مى‌شود، بار ديگر در پاى صحبت ايشان نشستيم و با توجه به تجربيات ارزشمند استاد با آخرين نوآورى‌هاى ايشان در زمينه‌هاى نسخ، آيات الاحكام، تأثير فرهنگ زمانه و جز اين‌ها آشنا شديم.

استاد به پيروى از سيره پيامبر اكرم (ص) و ائمه معصومين (ع) نه اين بار كه مثل هميشه با خوشرويى تمام و با سعه صدرى فراخ شاگردان را پذيرفتند و با صبر و شكيبايى به تمام پرسش‌ها پاسخ گفتند كه از نظر خوانندگان گرامى مى‌گذرد.

يادآورى مى‌شود در اين نشست كه طى جلسات متعددى برگزار شد، در خدمت دوستان گرامى حجج اسلام آقايان: رضايى اصفهانى‌، بهجت‌پور، مؤدب‌، ناصح‌، نصيرى‌ و عبداللهيان‌ بوديم. و جناب آقاى‌ حامد عبداللهى‌ در تهيه، تلخيص و بازنويسى متن گفت‌وگو زحمات زيادى متحمل شدند، كه از تمامى اين عزيزان صميمانه تشكر مى‌شود.

سردبير بينات: ضمن سپاس و تشكر فراوان از اين فرصتى كه در اختيار ما قرار داديد، به عنوان اوّلين سؤال، با توجه به نظريات جديدى كه اخيراً در برخى مباحث علوم قرآن و تفسير در تأليفات حضرت‌عالى به چشم مى‌خورد، لطفاً بفرماييد اين ديدگاه‌ها و نظرات نو در انديشه شما از چه خاستگاهى برخوردار است؟

استاد: بسم اللّه الرحمن الرحيم؛ بنده مطلبى كه از ابتدا به آن توجه داشتم اين بود كه تقليد در صحنه‌هاى علمى جايگاهى ندارد. امام هم بر اين مسأله تأكيد داشت كه ما براى آراى پيشينيان احترام قائليم، اما قداست نه؛ يعنى خط قرمز نيست و ايشان احترام به آراى انديشمند را نقد نظريات آنان مى‌دانست. بر همين اساس بعضاً از همان زمان تحصيل‌ رسائل- مكاسب‌، سئوالاتى داشتيم كه بى‌جواب مى‌ماند مثلًا درباره گناهان صغيره و كبيره كه اساتيد ما مطرح مى‌كردند، براى من سئوال پيش مى‌آمد كه آيا ممكن است ما گناه صغيره داشته‌