معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٣٧٣ - چند شبهه

را اشخاصى بى‌بهره از معارف دينى مى‌شمرد[١] و با ناقد محترم در اين جهت اختلافى ندارد.

اما اين‌ها به معناى عدم موفقيت حضرت در تربيت صحابه فاضل و وارسته‌اى همچون‌ ابوذر، عمار، سلمان‌، ابن سعود، ابى بن كعب‌، مقداد، سلمان‌، ابن عباس‌، ابن تيهان‌، ام السلمه‌، سهل بن حنيف‌، عبادة بن صامت‌، ابى ايوب انصارى‌، جابر بن عبدالله انصارى‌، ابى سعيد خدرى، حذيفه‌، عمرو بن حَمِق‌ و غير آن‌ها نمى‌باشد. گروهى كه مورد مدح مولاى متقيان در خطبه ٩٧ نهج البلاغه‌ قرار گرفتند و حضرت امام‌ سجاد (ع) تابعان را به دليل تبعيت از آنان، مورد ستايش قرار داده است:

پروردگارا! بهترين پاداشت را به پيروان اصحاب (تابعان) در ايمان و عمل صالح، برسان، ... بر آنان‌كه آهنگ طريقه اصحاب كردند در حالى‌كه هيچ ترديدى آن‌ها را از عقيده و باور خود، بر نگردانيد و در پيروى از آثار و اقتدا به نشانه‌هاى هدايت اصحاب، هيچ شكى خاطرشان را پريشان نساخت، يارى‌كننده و كمك‌دهنده ايشان‌اند. براى همين، پيرو دين و شريعت آن‌هايند و به هدايت آنان، راه يافته‌اند و در تكريم و تعظيم اصحاب، با هم يگانه‌اند و در آن‌چه كه از پيامبر آوردند، متهمشان نمى‌كنند.[٢]

تصور مى‌كنم كملات دُرربار حضرت‌ سجاد (ع) گوياى حقيقت نگاه اهل‌بيت (ع) به اصحاب و ضرورت پذيرش هدايت آن‌ها و اجتناب از متهم كردن آنان باشد. آيا اين عبارات امام ساجدين مؤيد نقش صحابه در انتقال پيام و اهداف دين به گروه‌هاى مختلف مردم نيست؟

قبلًا گفتيم كه اين دعا بر زبان امام جارى شده كه گروه‌هاى مختلف صحابه را مى‌شناسد و به فتنه‌هايى كه برخى از صحابه‌نماها ايجاد كردند، واقف است؛ اما اين جنايت‌ها مانع نشده تا جريان صحيح و مورد تأييد صحابه را انكار كنند و از ثنا و ستايش آن‌ها دست بكشند.

[١] . همان، منبع ٥.

[٢] . صحيفه سجاديه، ج ٤، صص ٧٥- ٧٤.