انجيل‌ كه امروز مطرحند، چه هستند؟ انجيل‌هاى چهارگانه كه در اختيار ما است به دست شاگردان يا شاگردان شاگردان حضرت‌ عيسى‌ (ع) نوشته شده‌اند؛ يعنى مؤلف آن‌ها مشخص است و خود مؤلف هم نمى‌گويد اين انجيلى است كه بر عيسى‌ (ع) نازل شده، مى‌گويد از من درخواست شد كه تاريخچه زندگى حضرت‌ مسيح‌ را بنويسم و من هم اجابت كردم. عيسى (ع) در فلان روز متولد شد و فلان روز رفت سفر و با فلان شخص ملاقات كرد و ... تا منتهى شد به دار كشيدنش. پس چرا مى‌گويد انجيل‌؟ اين‌ها هيچ يك كتابى نيست كه بر حضرت‌ عيسى‌ (ع) نازل شده باشد، بلكه اين كتاب‌ها، كتاب‌هاى افراد است. آيا به واقع‌ انجيل‌ كتابى است كه ما به اين معنى مى‌گوييم؟ چون كتاب در اصطلاح قرآن آن كتابى نيست كه صفحاتى داشته و روى آن چيزهايى نوشته شده باشد. اين اصطلاح ما است. كتاب يعنى شريعت، يعنى مجموعه فرايض الهى. به نوشتن مى‌گوييم كتابت، زيرا يك سطر كلمات را با هم جمع مى‌كند. قرآن هرجا گفته كتاب، يعنى مجموعه فرايض، مجموعه احكام و مجموعه آداب. پس آنجا كه حضرت‌ عيسى‌ (ع) مى‌گويد: آتانى الكتاب‌ معنايش كتابى نيست كه امروزه ما در ذهن داريم، يعنى خداوند به من مجموعه فرايض داده. انجيل معرب «انگولا» به معناى بشارت و تعاليم حضرت‌ مسيح‌ (ع) است. چون تمام تعاليم حضرت‌ مسيح‌ (ع) بشارت بوده (بشاير). صاحبان انجيل‌هاى چهارگانه تا آنجا كه توانسته‌اند اين تعاليم را در آن‌ها منعكس كرده‌اند. درست مانند سيره ابن هشام‌ كه تاريخ زندگى پيغمبر اكرم (ص) است، شامل سفرها، جنگ‌ها، صلح‌ها، نشست‌ها، برخوردها و برداشت‌هاى آن حضرت. در ضمن، شايد بيش از شش جزء قرآن در اين كتاب هست كه بالمناسبه از آن‌ها آيه مى‌آورد. براى نمونه مى‌گويد: در اينجا اين آيه بر پيغمبر نازل شد. پس يك سرى از تعاليم پيغمبر، آيات قرآنى و ... مى‌آورد. انجيل‌هاى چهارگانه نيز بشارت‌هاى‌ مسيح‌ و ... منعكس شده [است‌]. اما تورات‌ كتابى است شامل تاريخچه زندگى امت بنى‌اسراييل، مانند روزنامه‌هايى كه چينى‌ها داشتند و از ابتدا يومياتشان را در آن‌ها مى‌نوشتند.