قانون مدنى و فتاواى امام خمينى - كيائى، عبد الله - الصفحة ١٧١ - فصل پنجم - در وصى

مسأله ٥١- اگر وصى، مصرف وصيت را مطلقا فراموش نمايد، پس اگر مردد بين افراد محصورى باشد، بنابر اقوى بين آنها قرعه مى‌اندازد. و اگر مردد بين چند جهت محصور باشد، بين آنها تقسيم مى‌كند و احتمال قرعه مى‌رود و احتمال مى‌رود كه بين آن جهات مخيّر باشد كه در هر يك از آنها كه بخواهد صرف نمايد و صرف آن در مطلق خيرات، بنابر اقرب جايز نيست. و اگر بين اشخاص يا جهات غير محصور مردد شود، جايز است كه در اولى در خيرات مطلق مصرف نمايد و بهتر آن است كه از اطراف شبهه خارج نشود. و در دومى جايز است كه در جهتى از جهات صرف كند، به شرط آن‌كه از اطراف شبهه خارج نشود. ج ٣ ص ١٨٣- ١٨٥

- ر. ك.^^^ ٥٦٠/ مس/ ٤٩.

- (حدود اختيارات وصى، ر. ك. ١٠٤١/ مس/ ١٠).

س ١٥- شخصى در وصيّت نامه‌اش تعيين نموده كه مبلغى از ثلث مالش صرف تعميرات مدرسه مرحوم آيت اللَّه بروجردى در كربلا بشود، چون فعلًا دسترسى نيست كه اين وصيّت عمل بشود، آيا اجازه مى‌فرماييد اين مبلغ صرف كتابخانه‌هاى حوزه علميه اصفهان بشود يا خير؟

ج- تا از امكان صرف مال در مورد وصيّت مأيوس نشدند بايد صبر نمايند.

ج ٢ ف ص ٤١٠

س ١٦- شخصى يك ماه قبل از فوتش مبلغ صد هزار تومان نزد فردى مى‌گذارد و وصيّت مى‌كند كه از اين پول ده سال نماز و روزه- احتياطاً- بخريد و بقيّه را خرج مسجد كنيد، در همان لحظه از شخصى مى‌پرسد: نماز و روزه ده سال چقدر مى‌شود؟ مى‌گويند چهل هزار تومان؛ شخص موصى مى‌گويد پس بقيّه (شصت هزار تومان) را براى مسجد خرج كنيد. حالا پس از پنج سال متوجّه مى‌شوند كه ده سال نماز و روزه استيجارى شصت يا هفتاد هزار تومان شده است؛ در اين صورت آيا بايد ده سال نماز بخوانيم و مبلغ كسرى را از مسجد پس بگيريم؟ (در حالى كه پنجاه هزار تومان را به مسجد داده‌ايم) يا اين كه بايد كمتر از مقدار فوق نماز بخوانيم (به اندازه چهل هزار تومان) و ده هزار تومان باقى مانده را به مسجد بدهيم؟

ج- بايد بر طبق وصيّت ده سال نماز اجير بگيرند بقيّه را صرف مسجد نمايند.

ج ٢ ف ص ٤١٠- ٤١١ (٨٤٩)