قانون مدنى و فتاواى امام خمينى - كيائى، عبد الله - الصفحة ٥٥١ - باب اول - در نسب

كتاب هشتم- در اولاد

باب اول- در نسب‌

ماده ١١٥٨: طفل متولد در زمان زوجيت ملحق به شوهر است مشروط بر اينكه از تاريخ نزديكى تا زمان تولد كمتر از شش ماه و بيشتر از ده ماه نگذشته باشد.

مسأله ١- بچه‌اى كه از زن متولد مى‌شود فقط با شروطى به شوهرش ملحق مى‌شود:

دخول به زن با انزال نطفه يا انزال در فرج و اطراف آن، يا داخل نمودن نطفه‌اش در آن به هر نحوى كه باشد و در دخول بدون انزال نطفه، اشكال است؛ و گذشت شش ماه يا بيشتر از وقت نزديكى با زن تا زمان ولادت بچه و اينكه از نهايت مدت حمل تجاوز نكند. و در اينكه نهايت آن، نه ماه باشد اشكال است بلكه آنچه كه ارجح به نظر مى‌رسد اين است كه نهايت آن يك سال است. پس اگر اصلًا به او دخولى نكرده باشد و در فرج او يا در اطراف آن انزالى ننموده باشد به طورى كه احتمال جذب آن به داخل برود و منى را به نحوى از انحاء داخل آن نكرده باشد، قطعاً بچه به شوهر زن ملحق نمى‌شود، بلكه نفى بچه از شوهر واجب است. و همچنين است اگر به او دخول كرده و انزال نموده باشد و بچه زنده كاملى بياورد كه از شش ماه از وقت دخول و مانند آن كمتر باشد، يا بچه را بياورد و حال آنكه از وقت وطى او و مانند آن بيشتر از نهايت حمل گذشته باشد مانند اينكه بيشتر از نهايت حمل از او كناره بگيرد يا از او غايب شود و بعد از آن بچه بياورد.

ج ٣ ص ٥٤٧- ٥٤٩

مسأله ٨- اگر در تحت زوجى باشد پس او را شخص ديگرى وطى به شبهه نمايد و بچه بياورد پس اگر الحاق آن، تنها به يكى از آنها ممكن باشد، به او ملحق مى‌شود. و اگر الحاق آن به آنها ممكن نباشد از هر دو منتفى مى‌شود. و اگر الحاق آن به هر كدام آنها