قانون مدنى و فتاواى امام خمينى - كيائى، عبد الله - الصفحة ٣٠٣ - كتاب دوم - در تابعيت
كتاب دوم- در تابعيت
ماده ٩٧٦:[١] اشخاص ذيل تبعه ايران محسوب مىشوند:
١- كليه ساكنين ايران به استثناى اشخاصى كه تبعيت خارجى آنها مسلّم باشد. تبعيت خارجى كسانى مسلّم است كه مدارك تابعيت آنها مورد اعتراض دولت ايران نباشد.
٢- كسانى كه پدر آنها ايرانى است اعم از اينكه در ايران يا در خارجه متولد شده باشند.
٣- كسانى كه در ايران متولد شده و پدر و مادر آنان غير معلوم باشند.
٤- كسانى كه در ايران از پدر و مادر خارجى كه يكى از آنها در ايران متولد شده به وجود آمدهاند.
٥- كسانى كه در ايران از پدرى كه تبعه خارجه است به وجود آمده و بلافاصله پس از رسيدن به سن هجده سال تمام لااقل يك سال ديگر در ايران اقامت كرده باشند و الّا قبول شدن آنها به تابعيت ايران بر طبق مقرراتى خواهد بود كه مطابق قانون براى تحصيل تابعيت ايران مقرر است.
٦- هر زن تبعه خارجى كه شوهر ايرانى اختيار كند.
٧- هر تبعه خارجى كه تابعيت ايران را تحصيل كرده باشد.
تبصره: اطفال متولد از نمايندگان سياسى و قنسولى خارجه مشمول فقره ٤ و ٥ نخواهند بود.
ماده ٩٧٧: الف- هرگاه اشخاص مذكور در بند ٤ ماده ٩٧٦ پس از رسيدن به سن ١٨ سال تمام بخواهند تابعيت پدر خود را قبول كنند بايد ظرف يك سال درخواست كتبى به ضميمه تصديق دولت متبوع پدرشان داير به اينكه آنها را تبعه خود خواهد شناخت به
[١]. مواد ٩٧٦ تا ١٠٣٠ در جلسه ٢٧/ ١١/ ١٣١٣ تصويب شد.