قانون مدنى و فتاواى امام خمينى - كيائى، عبد الله - الصفحة ٥٥٦ - باب دوم - در نگاهدارى و تربيت اطفال

٢٥، ٢٦- ١٠٥٩ س ١٣٣- ١٠٦٢ س ٤٧- ١١٣٤ س ٧- ١١٣٨ س ٤٦- ١١٦٠ س ٣.

ماده ١١٦٧: طفل متولد از زنا ملحق به زانى نمى‌شود.

^^^ ١١٦٧ مسأله ٥- اگر در دخولى كه موجب الحاق فرزند و عدم آن است اختلاف نمايند، پس زن ادعا كند كه دخول واقع شده تا بچه به شوهر ملحق شود و مرد آن را انكار نمايد؛ يا در ولادت او اختلاف نمايند پس زوج آن را نفى كند و ادعا كند كه زن بچه را از خارج آورده، پس قول، قول زوج است با قسمش. و اگر در دخول و ولادت متفق باشند ولى در مدت اختلاف كنند، پس مرد ادعا كند كه ولادت او كمتر از شش ماه يا بيشتر از نهايت حمل است و زن خلاف آن را ادعا كند، پس قول، قول زن است با قسمش و فرزند به مرد ملحق مى‌شود و از او منتفى نمى‌شود مگر با لعان. ج ٣ ص ٥٤٩

(٨٨٢)

- ر. ك. ١٠٤٥/ مس/ ٢.

- (درباره احكام ديگر متولد ناشى از زنا، ر. ك. ١٠٤٨/ مس/ ١٨).

- (در مورد تلقيح و توليد مصنوعى، ر. ك. ٨٨٤- پاورقى).

باب دوم- در نگاهدارى و تربيت اطفال‌

ماده ١١٦٨: نگاهدارى اطفال هم حق و هم تكليف ابوين است.

- (نحوه نگهدارى، ر. ك. ١٢١٧/ مس/ ١٢).

- ر. ك. ١١٧٢ س ١٢- ١١٩٨ س ٧.

ماده ١١٦٩: براى نگاهدارى طفل مادر تا دو سال از تاريخ ولادت او اولويت خواهد داشت پس از انقضاء اين مدت حضانت با پدر است مگر نسبت به اطفال اناث كه تا سال هفتم حضانت آنها با مادر خواهد بود.

مسأله ١٦- مادر به حضانت فرزند و تربيت او و آنچه كه به حضانت او تعلق دارد از جهت مصلحت حفظ بچه در مدت شير دادن- يعنى دو سال- سزاوارتر است، در صورتى كه مادر حرّ و مسلمان و عاقل باشد؛ چه بچه پسر باشد يا دختر؛ چه او را خودش شير دهد يا ديگرى، پس براى پدر جايز نيست كه او را در اين مدت از مادر بگيرد اگر چه بنابر احوط (وجوبى)، مادر او را از شير گرفته باشد. پس اگر مدّت شير دادن تمام شود پدر سزاوارتر به پسر و مادر سزاوارتر به دختر است تا اينكه به هفت سال برسد سپس پدر احق به او است. و اگر پدر از مادر با فسخ يا طلاق قبل از آنكه دختر به هفت سال‌