قانون مدنى و فتاواى امام خمينى - كيائى، عبد الله - الصفحة ٤٤٦ - فصل هفتم - در مهر

ج- مهريّه ملك زن است، و شوهر نمى‌تواند دوباره آن را به خود برگرداند، ولى طلاقى كه بدون اذن شوهر و بدون مجوّز شرعى انجام گرفته باطل است.

ج ٣ ف ص ٣٢٩

(١١٣٦- ٢٤٧)

س ١٣٩- اگر پدرى يك دانگ خانه مسكونى خود را مهر عروسش قرار داد و پسرش قبل از عروسى فوت كرد، آيا نيم دانگ خانه از مهريّه عروس چون عين آن باقى است به پدر برمى‌گردد يا به پسر كه در اين صورت پدر در ارث شريك مى‌گردد؟

ج- در فوت شوهر قبل از «دخول» نصف مهر به شوهر برمى‌گردد و جزء تركه او محسوب است. ج ٣ ف ص ٤٤١

(٨٦٩- ١٠٩٢)

ماده ١٠٨٣: براى تأديه تمام يا قسمتى از مهر مى‌توان مدت يا اقساطى قرار داد.

مسأله ١١- جايز است كه همه مهر به طور حالّ- يعنى بدون مدت- و به طور مدت‌دار قرار داده شود، و جايز است كه قسمتى از آن حالّ و قسمتى ديگر به طور مدت‌دار معين شود. و زوجه حق دارد كه در هر حالى مهر حالّ را مطالبه نمايد به شرط آنكه شوهر قدرت داشته باشد و دستش باز باشد، ... ج ٣ ص ٥٣٣

- ر. ك. ١١٢٨ س ١٤٦.

ماده ١٠٨٤: هرگاه مهر عين معين باشد و معلوم گردد قبل از عقد معيوب بوده و يا بعد از عقد و قبل از تسليم معيوب و يا تلف شود شوهر ضامن عيب و تلف است.

ماده ١٠٨٥: زن مى‌تواند تا مهر به او تسليم نشده از ايفاء وظائفى كه در مقابل شوهر دارد امتناع كند مشروط بر اينكه مهر او حالّ باشد و اين امتناع مسقط حق نفقه نخواهد بود.

مسأله ١١- ... بلكه زن مى‌تواند كه خود را تمكين و تسليم نكند تا آنكه مهر حالّش را بگيرد؛ چه زوج دستش باز و داراى ثروت باشد يا دستش بسته و خالى از مال باشد. البته زن در جايى كه همه مهر يا بعضى از آن مدت‌دار است و قسمت حالّ آن را گرفته است، حق خوددارى از تمكين را ندارد. ج ٣ ص ٥٣٣

(٣٧٧)

س ١١- اگر زوجه غير مدخوله تمكين نكند و اصرار بر طلاق داشته باشد، و در اثر طلاق ندادن زوج، تمكين خود را معلّق به پرداخت تمام مهريّه نمايد (و معلوم باشد كه اين تعليق بهانه است، چون زوج قادر به پرداخت نيست، و بر فرض پرداخت هم زوجه حاضر به تمكين نخواهد شد) آيا در اين صورت نفقه زوجه واجب است يا نه؟